DOM WRESZCIE WŁASNY PROBLEMY DZIECKA SAMOTNEGO HANNA ŚWIĘCICKA
Cena: 14,41 zł
PZWL 1970 , str. 156 stan db+ (lekko podniszczona okładka, )
ISBN
OD AUTORKI
Opowiadania zawarte w tej książeczce dotyczą problemu opieki rodzinnej nad dzieckiem -— sierotą społecznym. Opierają się one na doświadczeniu uzyskanym we własnej rodzinie, jako w rodzinie zastępczej, oraz w mej pracy zawodowej w Ośrodku Rodzin Zastępczych Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.
Tak jeden, jak i drugi teren obserwacji przyniósł mi zaskakująco wiele problemów nowych, których nie przewidywałam i których, co gorsza nie potrafiłam rozwiązać. Są one nadal dla mnie otwarte i dyskusyjne. Myślami swoimi, spisywanymi na gorąco, zaczęłam dzielić się poprzez pięciominutowe gawędy radiowe. Z nich to głównie powstała ta książeczka.
Nie jest ona jednak reportażem z pracy konkretnej instytucji, ani wiernym odbiciem zdarzeń, a jedynie ich literacką trawestacją.
Mam przekonanie, że problemy związane z sierocym dzieckiem są bardzo ludzkie. Odkrywają mechanizmy ludzkiej duszy — jej bogactwo, ale i jej wrażliwość na ciosy, jej możliwości rozwoju, ale i grozę spustoszeń, jakie w psychice niczyjego dziecka powoduje jego osamotnienie. Ujawniają więc nieraz psychiczną rzeczywistość naszego własnego dziecka, a nawet nas samych.
ISBN
OD AUTORKI
Opowiadania zawarte w tej książeczce dotyczą problemu opieki rodzinnej nad dzieckiem -— sierotą społecznym. Opierają się one na doświadczeniu uzyskanym we własnej rodzinie, jako w rodzinie zastępczej, oraz w mej pracy zawodowej w Ośrodku Rodzin Zastępczych Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.
Tak jeden, jak i drugi teren obserwacji przyniósł mi zaskakująco wiele problemów nowych, których nie przewidywałam i których, co gorsza nie potrafiłam rozwiązać. Są one nadal dla mnie otwarte i dyskusyjne. Myślami swoimi, spisywanymi na gorąco, zaczęłam dzielić się poprzez pięciominutowe gawędy radiowe. Z nich to głównie powstała ta książeczka.
Nie jest ona jednak reportażem z pracy konkretnej instytucji, ani wiernym odbiciem zdarzeń, a jedynie ich literacką trawestacją.
Mam przekonanie, że problemy związane z sierocym dzieckiem są bardzo ludzkie. Odkrywają mechanizmy ludzkiej duszy — jej bogactwo, ale i jej wrażliwość na ciosy, jej możliwości rozwoju, ale i grozę spustoszeń, jakie w psychice niczyjego dziecka powoduje jego osamotnienie. Ujawniają więc nieraz psychiczną rzeczywistość naszego własnego dziecka, a nawet nas samych.