Vademecum sygnalizacji jachtowej zbiorowa
Producent: [110]
SiT 1981, str. 114 + ilustaracje, stan bdb-
WSTĘP
Sygnalizacja pozwala na szybkie i pewne porozumienie się pomiędzy jachtami, statkami, stacjami brzegowymi itp. Polega ona na wymianie sygnałów i znaków objętych odpowiednimi przepisami międzynarodowymi. Umiejętność porozumienia się przy pomocy środków sygnałowych może niekiedy decydować o życiu ludzkim, dlatego też jest jednym z ważniejszych elementów wiedzy żeglarskiej.
Publikacje jakie do chwili obecnej były dostępne na polskim rynku księgarskim nie ujmowały w sposób kompleksowy zagadnień sygnalizacyjnych. Staraliśmy się więc, aby niniejsze opracowanie obejmowało całość materiału związanego z prowadzeniem sygnalizacji w warunkach żeglugi jachtowej na wodach morskich i śródlądowych.
W omawianej pracy zastosowano nomenklaturę stosowaną w „Pozaklasyfikacyjnych przepisach wyposażenia statków morskich" Polskiego Rejestru Statków. W wypadku nie występowania terminu w wyżej cytowanym źródle posłużono się nazewnictwem stosowanym w Polskich i Branżowych Normach, dotyczących urządzeń i środków sygnałowych.
W części pierwszej podano niezbędne dla prawidłowego prowadzenia sygnalizacji definicje i określenia. Część druga przedstawia aktualnie stosowane urządzenia sygnałowe, jak też środki sygnalizacyjne produkcji krajowej i zagranicznej. W części trzeciej omawiającej sposoby prowadzenia sygnalizacji należy zwrócić uwagę na rozdział 3.5. „Sygnalizacja radiotelefoniczna".
a) w podrozdziałach 3.5.1. do 3.5.4., które podają prowadzenie łączności radiotelefonicznej, przedstawiony materiał nie jest podstawą do zdania egzaminu na uprawnienia radiotelefonisty, gdyż obejmuje on jedynie zakres niezbędny z punktu widzenia potrzeb szkolenia żeglarskiego;
b) podrozdział 3.5.5. podaje opisy urządzeń produkcji krajowej spotykanych czasami na statkach żaglowych i większych jachtach; aktualnie nie produkuje się w kraju radiotelefonów na potrzeby jachtingu, dlatego też omówienie przedstawionego aparatu ma na celu ogólną orientację w zakresie obsługi urządzeń jakie mogą być adaptowane na potrzeby żeglarstwa.
Część czwarta zawiera tablice pomocnicze i sygnały niezbędne do nawiązania łączności W części piątej podano wskazówki metodyczne do nauki sygnalizacji. Jest ona adresowana nie tylko do instruktorów specjalizujących się w omawianym przedmiocie, ale może też stanowić istotną pomoc przy samokształceniu. Natomiast w części szóstej przedstawiono flagi i bandery polskie jak też innych państw i terytoriów. W części tej podano również bandery i proporce niektórych klubów zrzeszonych w Polskim Związku Żeglarskim.
Zwracamy się do Czytelników z prośbą o nadsyłanie uwag dotyczących poruszanych w opracowaniu zagadnień i jednocześnie ponawiamy apel o nadsyłanie wzorów bander i proporców klubowych, które będziemy starali się uwzględnić w następnym wydaniu.
Korespondencję prosimy kierować do Zespołu Wydawnictw GKSz. PZŻ w Warszawie, ul. Chocimska 14.
•
AUTORZY
SPIS TREŚCI
Wstęp
1. Definicje i określenia
1.1. Podstawowe pojęcia stosowane w sygnalizacji
1.2. Sposoby sygnalizacji
2. Środki sygnałowe
2.1. Wiadomości ogólne
2.2. Wyposażenie statków (jachtów morskich) w środki sygnałowe
2.2.1. Elektryczne i naftowe latarnie sygnałowo-pozycyjne dla statków morskich
2.2.2. Lampy sygnalizacyjne
2.2.2.1. Lampa sygnalizacyjną szczytowa (szczytówka manewrowa)
2.2.2.2. Lampa sygnalizacyjna ręczna-aldis, migacz
Z 2.2.3. Latarka elektryczna ręczna wodoszczelna
2.2.2.4. Lusterko sygnalizacyjne
2.2.3. Dźwiękowe środki sygnalizacyjne
2.2.3.1. Przenośne rogi mgłowe
2.2.3.2. Mały róg sygnalizacyjny (róg mgtowy)
2.2.3.3. Dzwon
2.2.3.4. Gong
2 2.3.5. Gwizdek
2.2.3.6 Tuba głosowa
2.2.3 7. Tuba elektroakustyczna
2.2.4. Znaki sygnalizacyjne
2.2.4.1. Kule, stożki, romby
2.2.4.2. Reflektor radarowy
2.2.5. Pirotechniczne środki sygnałowe
2.2.5.1. Rakieta spadochronowa
2.2.5.2. Petarda akustyczna morska
2.2.5.3. Pochodnia morska
2.2.5.4. Pistolet sygnałowy 26 mm (rakietnica)
2.2.5.5. Rakieta jednogwiezdna 26 mm
2.2.5.6. Rakieta dwugwiezdna 26 mm
2.2.5.7. Rakieta oświetlająca ze spadochronem 26 mm
2.2.5.8. Rakieta dymna
2.2.5.9. Pławka świetlno dymna
2.2.5.10. Pławka świetlna chemiczna
2.2.5.11. Plawka świetlna elektryczna
2.2.5.12. Plawka dymna łodziowa
2.2.6. Flagi i chorągiewki sygnałowe
2.2.6.1. Flagi Międzynarodowego Kodu Sygnałowego
2.2.6.2. Chorągiewki semafora
2.2.7. Wyposażenie tratew i pasów ratunkowych w środki sygnałowe
2.2.7.1. Wyposażenie tratew ratunkowych
2.2.7.2. Wyposażenie pasów ratunkowych
2.3. Wyposażenie jachtów uprawiających żeglugę na śródlądowych drogach wodnych
w środki sygnalizacyjne
2.3.1. Światła s
2.3.2. Sygnały dźwiękowe
3. Prowadzenie sygnalizacji
3.1. Wiadomości ogólne
3.2. Sygnalizacja flagami
3.3. Sygnalizacja świetlna
3.4. Sygnalizacja dźwiękowa
3.5. Sygnalizacja radiotelefoniczna
3.5.1. Uwagi wstępne
3.5.1.1. Urządzenia radiotelefoniczne
3.5.1.2. Zakres częstotliwości
3.5.1.3. Rodzaje pracy „simpleks-dupleks"
3.5.1.4. Odbiór jednowstęgowy
3.5.1.5. Zasady pierwszeństwa łączności
3.5.1.6. Publikacje dotyczące stacji ruchomych i brzegowych
3.5.2. Nawiązywanie łączności dla celów eksploatacyjnych
3.5.2.1. Kolejność postępowania
3.5.2.2. Postępowanie pod wywołaniem
3.5.2.3. Wywołanie
3.5.2.4. Wywołanie selektywne
3.5.2.5. Przejście na częstotliwość roboczą
3.5.2.6. Korespondencja na częstotliwości roboczej
3.5.2.7. Zakończenie wypowiedzi
3.5.2.8. Potwierdzenie odbioru
3.5.2.9. Zakończenie korespondencji
3.5.3. Łączność niebezpieczeństwa
3.5.3.1. Sygnał alarmowy
3.5.3.2. Wezwanie w niebezpieczeństwie
3.5.3.3. Zawiadomienie o niebezpieczeństwie
3.5.3.4. Potwierdzenie odbioru zawiadomienia o niebezpieczeństwie
3.5.3.5. Sygnały do radionamiarów
3.5.3.6. Korespondencja niebezpieczeństwa
3.5.3.7. Zakończenie korespondencji niebezpieczeństwa
3.5.3.8. Zawiadomienie o niebezpieczeństwie przez stację nie znajdującą
się w niebezpieczeństwie
3.5.4. Łączność bezpieczeństwa
3.5.4.1. Sygnał naglący (ponaglenia)
3.5.4.2. Wzywanie pomocy lekarskiej
3.5.4.3. Porady lekarskie
3.5.4.4. Ostrzeżenia
3.5.5. Wskazówki eksploatacyjne dotyczące urządzeń radiotelefonicznych na jednostkach morskich
3.5.5.1. Uwagi ogólne
3.5.5.2. Użytkowanie nadajników
3.5.5.3. BHP przy obsłudze urządzeń radiotelefonicznych
3.5.5.4. Aparatura radiotelefoniczna występująca na jachtach
3.6. Morska radiokomunikacja satelitarna
4. Tablice pomocnicze i sygnały
4.1. Tablice pomocnicze
4.2. Sygnały dodatkowe przewidziane przez Międzynarodowy Kod Sygnałowy
4.3. Sygnały jednoliterowe
4.4. Sygnały dwuliterowe
4.5. Sygnały trzyliterowe
4.6. Sygnały przewidziane przez „Międzynarodowe przepisy zapobiegania zderzeniom na morzu"
4.6.1. Sygnały wzywania pomocy
4.7. Sygnały ustalone przez „Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu" z 1960 r.
4.8. Sygnały przewidziane przez „Przepisy żeglugowe na śródlądowych drogach wodnych"z 1975 r.
5. Wskazówki metodyczne do nauki sygnalizacji
5.1. Sygnalizacja świetlna z zastosowaniem alfabetu Morse'a
5.2. Urządzenia do nauczania sygnalizacji alfabetem Morse'a
5.3. Sygnalizacja przy pomocy flag Międzynarodowego Kodu Sygnałowego
5.3.1. Pomoce dydaktyczne
6. Flagi i bandery
6.1. Określenia i objaśnienia
WSTĘP
Sygnalizacja pozwala na szybkie i pewne porozumienie się pomiędzy jachtami, statkami, stacjami brzegowymi itp. Polega ona na wymianie sygnałów i znaków objętych odpowiednimi przepisami międzynarodowymi. Umiejętność porozumienia się przy pomocy środków sygnałowych może niekiedy decydować o życiu ludzkim, dlatego też jest jednym z ważniejszych elementów wiedzy żeglarskiej.
Publikacje jakie do chwili obecnej były dostępne na polskim rynku księgarskim nie ujmowały w sposób kompleksowy zagadnień sygnalizacyjnych. Staraliśmy się więc, aby niniejsze opracowanie obejmowało całość materiału związanego z prowadzeniem sygnalizacji w warunkach żeglugi jachtowej na wodach morskich i śródlądowych.
W omawianej pracy zastosowano nomenklaturę stosowaną w „Pozaklasyfikacyjnych przepisach wyposażenia statków morskich" Polskiego Rejestru Statków. W wypadku nie występowania terminu w wyżej cytowanym źródle posłużono się nazewnictwem stosowanym w Polskich i Branżowych Normach, dotyczących urządzeń i środków sygnałowych.
W części pierwszej podano niezbędne dla prawidłowego prowadzenia sygnalizacji definicje i określenia. Część druga przedstawia aktualnie stosowane urządzenia sygnałowe, jak też środki sygnalizacyjne produkcji krajowej i zagranicznej. W części trzeciej omawiającej sposoby prowadzenia sygnalizacji należy zwrócić uwagę na rozdział 3.5. „Sygnalizacja radiotelefoniczna".
a) w podrozdziałach 3.5.1. do 3.5.4., które podają prowadzenie łączności radiotelefonicznej, przedstawiony materiał nie jest podstawą do zdania egzaminu na uprawnienia radiotelefonisty, gdyż obejmuje on jedynie zakres niezbędny z punktu widzenia potrzeb szkolenia żeglarskiego;
b) podrozdział 3.5.5. podaje opisy urządzeń produkcji krajowej spotykanych czasami na statkach żaglowych i większych jachtach; aktualnie nie produkuje się w kraju radiotelefonów na potrzeby jachtingu, dlatego też omówienie przedstawionego aparatu ma na celu ogólną orientację w zakresie obsługi urządzeń jakie mogą być adaptowane na potrzeby żeglarstwa.
Część czwarta zawiera tablice pomocnicze i sygnały niezbędne do nawiązania łączności W części piątej podano wskazówki metodyczne do nauki sygnalizacji. Jest ona adresowana nie tylko do instruktorów specjalizujących się w omawianym przedmiocie, ale może też stanowić istotną pomoc przy samokształceniu. Natomiast w części szóstej przedstawiono flagi i bandery polskie jak też innych państw i terytoriów. W części tej podano również bandery i proporce niektórych klubów zrzeszonych w Polskim Związku Żeglarskim.
Zwracamy się do Czytelników z prośbą o nadsyłanie uwag dotyczących poruszanych w opracowaniu zagadnień i jednocześnie ponawiamy apel o nadsyłanie wzorów bander i proporców klubowych, które będziemy starali się uwzględnić w następnym wydaniu.
Korespondencję prosimy kierować do Zespołu Wydawnictw GKSz. PZŻ w Warszawie, ul. Chocimska 14.
•
AUTORZY
SPIS TREŚCI
Wstęp
1. Definicje i określenia
1.1. Podstawowe pojęcia stosowane w sygnalizacji
1.2. Sposoby sygnalizacji
2. Środki sygnałowe
2.1. Wiadomości ogólne
2.2. Wyposażenie statków (jachtów morskich) w środki sygnałowe
2.2.1. Elektryczne i naftowe latarnie sygnałowo-pozycyjne dla statków morskich
2.2.2. Lampy sygnalizacyjne
2.2.2.1. Lampa sygnalizacyjną szczytowa (szczytówka manewrowa)
2.2.2.2. Lampa sygnalizacyjna ręczna-aldis, migacz
Z 2.2.3. Latarka elektryczna ręczna wodoszczelna
2.2.2.4. Lusterko sygnalizacyjne
2.2.3. Dźwiękowe środki sygnalizacyjne
2.2.3.1. Przenośne rogi mgłowe
2.2.3.2. Mały róg sygnalizacyjny (róg mgtowy)
2.2.3.3. Dzwon
2.2.3.4. Gong
2 2.3.5. Gwizdek
2.2.3.6 Tuba głosowa
2.2.3 7. Tuba elektroakustyczna
2.2.4. Znaki sygnalizacyjne
2.2.4.1. Kule, stożki, romby
2.2.4.2. Reflektor radarowy
2.2.5. Pirotechniczne środki sygnałowe
2.2.5.1. Rakieta spadochronowa
2.2.5.2. Petarda akustyczna morska
2.2.5.3. Pochodnia morska
2.2.5.4. Pistolet sygnałowy 26 mm (rakietnica)
2.2.5.5. Rakieta jednogwiezdna 26 mm
2.2.5.6. Rakieta dwugwiezdna 26 mm
2.2.5.7. Rakieta oświetlająca ze spadochronem 26 mm
2.2.5.8. Rakieta dymna
2.2.5.9. Pławka świetlno dymna
2.2.5.10. Pławka świetlna chemiczna
2.2.5.11. Plawka świetlna elektryczna
2.2.5.12. Plawka dymna łodziowa
2.2.6. Flagi i chorągiewki sygnałowe
2.2.6.1. Flagi Międzynarodowego Kodu Sygnałowego
2.2.6.2. Chorągiewki semafora
2.2.7. Wyposażenie tratew i pasów ratunkowych w środki sygnałowe
2.2.7.1. Wyposażenie tratew ratunkowych
2.2.7.2. Wyposażenie pasów ratunkowych
2.3. Wyposażenie jachtów uprawiających żeglugę na śródlądowych drogach wodnych
w środki sygnalizacyjne
2.3.1. Światła s
2.3.2. Sygnały dźwiękowe
3. Prowadzenie sygnalizacji
3.1. Wiadomości ogólne
3.2. Sygnalizacja flagami
3.3. Sygnalizacja świetlna
3.4. Sygnalizacja dźwiękowa
3.5. Sygnalizacja radiotelefoniczna
3.5.1. Uwagi wstępne
3.5.1.1. Urządzenia radiotelefoniczne
3.5.1.2. Zakres częstotliwości
3.5.1.3. Rodzaje pracy „simpleks-dupleks"
3.5.1.4. Odbiór jednowstęgowy
3.5.1.5. Zasady pierwszeństwa łączności
3.5.1.6. Publikacje dotyczące stacji ruchomych i brzegowych
3.5.2. Nawiązywanie łączności dla celów eksploatacyjnych
3.5.2.1. Kolejność postępowania
3.5.2.2. Postępowanie pod wywołaniem
3.5.2.3. Wywołanie
3.5.2.4. Wywołanie selektywne
3.5.2.5. Przejście na częstotliwość roboczą
3.5.2.6. Korespondencja na częstotliwości roboczej
3.5.2.7. Zakończenie wypowiedzi
3.5.2.8. Potwierdzenie odbioru
3.5.2.9. Zakończenie korespondencji
3.5.3. Łączność niebezpieczeństwa
3.5.3.1. Sygnał alarmowy
3.5.3.2. Wezwanie w niebezpieczeństwie
3.5.3.3. Zawiadomienie o niebezpieczeństwie
3.5.3.4. Potwierdzenie odbioru zawiadomienia o niebezpieczeństwie
3.5.3.5. Sygnały do radionamiarów
3.5.3.6. Korespondencja niebezpieczeństwa
3.5.3.7. Zakończenie korespondencji niebezpieczeństwa
3.5.3.8. Zawiadomienie o niebezpieczeństwie przez stację nie znajdującą
się w niebezpieczeństwie
3.5.4. Łączność bezpieczeństwa
3.5.4.1. Sygnał naglący (ponaglenia)
3.5.4.2. Wzywanie pomocy lekarskiej
3.5.4.3. Porady lekarskie
3.5.4.4. Ostrzeżenia
3.5.5. Wskazówki eksploatacyjne dotyczące urządzeń radiotelefonicznych na jednostkach morskich
3.5.5.1. Uwagi ogólne
3.5.5.2. Użytkowanie nadajników
3.5.5.3. BHP przy obsłudze urządzeń radiotelefonicznych
3.5.5.4. Aparatura radiotelefoniczna występująca na jachtach
3.6. Morska radiokomunikacja satelitarna
4. Tablice pomocnicze i sygnały
4.1. Tablice pomocnicze
4.2. Sygnały dodatkowe przewidziane przez Międzynarodowy Kod Sygnałowy
4.3. Sygnały jednoliterowe
4.4. Sygnały dwuliterowe
4.5. Sygnały trzyliterowe
4.6. Sygnały przewidziane przez „Międzynarodowe przepisy zapobiegania zderzeniom na morzu"
4.6.1. Sygnały wzywania pomocy
4.7. Sygnały ustalone przez „Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu" z 1960 r.
4.8. Sygnały przewidziane przez „Przepisy żeglugowe na śródlądowych drogach wodnych"z 1975 r.
5. Wskazówki metodyczne do nauki sygnalizacji
5.1. Sygnalizacja świetlna z zastosowaniem alfabetu Morse'a
5.2. Urządzenia do nauczania sygnalizacji alfabetem Morse'a
5.3. Sygnalizacja przy pomocy flag Międzynarodowego Kodu Sygnałowego
5.3.1. Pomoce dydaktyczne
6. Flagi i bandery
6.1. Określenia i objaśnienia
Koszt wysyłki 4 zł.