AGRESJA W OKRESIE DORASTANIA WPŁYW PRAKTYK WYCHOWAWCZYCH I STOSUNKÓW RODZINNYCH
Producent: ALBERT BANDURA, RICHARD H. WALTERS [203N]
PWN 1968, str. 434, stan db brak obwoluty
Terminem „antyspołeczna agresja" autorzy tej książki oznaczają czyny o charakterze społecznie destruktywnym, niekoniecznie jednak sprzeczne z prawem. Z szerokich badań empirycznych przeprowadzonych przez autorów wynika, że antyspołeczne i agresywne zachowanie dziecka stanowi zaburzenie procesu wychowania, nie pojawia się zatem jako problem wraz z okresem dojrzewania, lecz znacznie wcześniej. Interesująco opracowane wywiady z dwiema grupami dorastających chłopców .i z ich rodzicami nie tylko rzucają światło na złożone stosunki wewnątrzrodzinne oraz na rozmaite środki dyscypliny stosowane przez rodziców, ale także mówią o wpływie tych i czynników na tendencję do „antyspołecznej agresji" u dorastającej młodzieży.
Terminem „antyspołeczna agresja" autorzy tej książki oznaczają czyny o charakterze społecznie destruktywnym, niekoniecznie jednak sprzeczne z prawem. Z szerokich badań empirycznych przeprowadzonych przez autorów wynika, że antyspołeczne i agresywne zachowanie dziecka stanowi zaburzenie procesu wychowania, nie pojawia się zatem jako problem wraz z okresem dojrzewania, lecz znacznie wcześniej. Interesująco opracowane wywiady z dwiema grupami dorastających chłopców .i z ich rodzicami nie tylko rzucają światło na złożone stosunki wewnątrzrodzinne oraz na rozmaite środki dyscypliny stosowane przez rodziców, ale także mówią o wpływie tych i czynników na tendencję do „antyspołecznej agresji" u dorastającej młodzieży.