Diuretyki w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób nerek
Producent: pod redakcją Andrzeja Tykarskiego i Jacka Manitiusa [83]
Cena: 16,00 zł
ViaMedica 2006, str. 192, stan bdb- [podpis]
Diuretyki stanowią pierwszą nowoczesną grupę leków, stosowaną powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego — najczęstszej patologii układu krążenia. Stały postęp w farmakoterapii chorób układu Isercowo-naczyniowego, pojawienie się nowych grup leków hipotensyjnych 4- antagonistów wapnia, a zwłaszcza inhibitorów konwertazy angiotensyny i sartanów — o atrakcyjnych właściwościach narządowoprotekcyjnych, spowodował, że stosowanie leków moczopędnych nie jest już tak powszechne. W ostatnich latach zarysowała się nawet różnica stanowisk między oficjalnymi wytycznymi amerykańskimi i europejskimi na temat roli diuretyków w terapii hipotensyjnej. Jednocześnie ostatnia polska monografia dotycząca leków moczopędnych pochodzi sprzed 30 lat. Wobec tych faktów zaistniałą potrzeba obszernego, uaktualnionego opracowania, zawierającego przegląd i syntezę podstaw naukowych oraz doświadczeń klinicznych dotyczących stosowania diuretyków w farmakoterapii nadciśnienia tętniczego i chorób njerek. Książka „Diuretyki w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób nerek" pod redakcją Andrzeja Tykarskiego i Jacka Manitiusa w przystępny sposób podsumowuje obecny stan wiedzy na temat farmakologii i znaczenia klinicznego leków moczopędnych w hipertensjologii i nefrologii. Autorzy położyli szczególny nacisk na usystematyzowanie aktualnych poglądów dotyczących praktycznych aspektów stosowania różnych typów diuretyków w nadciśnieniu tętniczym i chorobach nerek. Publikacja opracowana przez polskich ekspertów— hipertensjologów i nefrologów — jest przeznaczona zarówno dla lekarzy rodzinnych, internistów, jak i specjalistów z zakresu nadciśnienia tętniczego, kardiologii i chorób nerek.
Diuretyki stanowią pierwszą nowoczesną grupę leków, stosowaną powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego — najczęstszej patologii układu krążenia. Stały postęp w farmakoterapii chorób układu Isercowo-naczyniowego, pojawienie się nowych grup leków hipotensyjnych 4- antagonistów wapnia, a zwłaszcza inhibitorów konwertazy angiotensyny i sartanów — o atrakcyjnych właściwościach narządowoprotekcyjnych, spowodował, że stosowanie leków moczopędnych nie jest już tak powszechne. W ostatnich latach zarysowała się nawet różnica stanowisk między oficjalnymi wytycznymi amerykańskimi i europejskimi na temat roli diuretyków w terapii hipotensyjnej. Jednocześnie ostatnia polska monografia dotycząca leków moczopędnych pochodzi sprzed 30 lat. Wobec tych faktów zaistniałą potrzeba obszernego, uaktualnionego opracowania, zawierającego przegląd i syntezę podstaw naukowych oraz doświadczeń klinicznych dotyczących stosowania diuretyków w farmakoterapii nadciśnienia tętniczego i chorób njerek. Książka „Diuretyki w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób nerek" pod redakcją Andrzeja Tykarskiego i Jacka Manitiusa w przystępny sposób podsumowuje obecny stan wiedzy na temat farmakologii i znaczenia klinicznego leków moczopędnych w hipertensjologii i nefrologii. Autorzy położyli szczególny nacisk na usystematyzowanie aktualnych poglądów dotyczących praktycznych aspektów stosowania różnych typów diuretyków w nadciśnieniu tętniczym i chorobach nerek. Publikacja opracowana przez polskich ekspertów— hipertensjologów i nefrologów — jest przeznaczona zarówno dla lekarzy rodzinnych, internistów, jak i specjalistów z zakresu nadciśnienia tętniczego, kardiologii i chorób nerek.