UCZEŃ TWARDOWSKIEGO WŁADYSŁAW WITWICKI Andrzej Nowicki
Cena: 9,00 zł
Śląsk 1982, str. 362, stan db
Biografia Witwickiego nie jest jedynym wątkiem tej książki. Przypomniane fakty z jego życia umieszczone zostały w kontekście wydarzeń kulturalnych Polski pierwszej połowy XX wieku, w szczególności zaś tego, co działo się we Lwowie przed I wojną światową i w Warszawie w okresie międzywojennego dwudziestolecia. W tym sensie jest to książka nie tylko o Wi-twickim, ale także o szczególnie bliskich mu osobach, takich jak Leopold Staff, Jan Parandowski, Beata Obertyńska, Lela Pawlikowska, Kazimiera Jeżewska, Helena Dąbczańska, Zygmunt Łempicki i wielu innych.
Są też w tej książce trzy wątki teoretyczne: jeden dotyczy centralnego problemu psychologii, mianowicie pluralistycznej i policemitrycznej struktury osobowości; drugi dotyczy centralnego problemu inkontrologii — roli spotkań w formowaniu się naszej osobowości; trzeci dotyczy przedziwnych spraw związanych z problematyką czasu —plątania się i wzajemnego przenikania się różnych czasów. Są to sprawy bardzo trudne, ale Witwicki potrafił nawet i o takich sprawach mówić w sposób zajmujący i przystępny.
Czytelnicy osądzą, czy udało się to — w jakiejś mierze — również jego uczniowi.
Biografia Witwickiego nie jest jedynym wątkiem tej książki. Przypomniane fakty z jego życia umieszczone zostały w kontekście wydarzeń kulturalnych Polski pierwszej połowy XX wieku, w szczególności zaś tego, co działo się we Lwowie przed I wojną światową i w Warszawie w okresie międzywojennego dwudziestolecia. W tym sensie jest to książka nie tylko o Wi-twickim, ale także o szczególnie bliskich mu osobach, takich jak Leopold Staff, Jan Parandowski, Beata Obertyńska, Lela Pawlikowska, Kazimiera Jeżewska, Helena Dąbczańska, Zygmunt Łempicki i wielu innych.
Są też w tej książce trzy wątki teoretyczne: jeden dotyczy centralnego problemu psychologii, mianowicie pluralistycznej i policemitrycznej struktury osobowości; drugi dotyczy centralnego problemu inkontrologii — roli spotkań w formowaniu się naszej osobowości; trzeci dotyczy przedziwnych spraw związanych z problematyką czasu —plątania się i wzajemnego przenikania się różnych czasów. Są to sprawy bardzo trudne, ale Witwicki potrafił nawet i o takich sprawach mówić w sposób zajmujący i przystępny.
Czytelnicy osądzą, czy udało się to — w jakiejś mierze — również jego uczniowi.