PIEŚNI GÓRNICZE WYBÓR ŹRÓDEŁ i OPRACOWANIE ADOLF DYGACZ RYSUNKI EDWARD JÓSEFOWSKI
Producent: (62)[102][66][205N]
GÓRNOŚLĄSKA OFICYNA WYDAWNICZA KATOWICE 1995 stan db+ (podniszczona lekko okladka), str 160
ISBN 83-85862-03-x
"Pieśni górnicze" są kolejną publikacją popularno-naukowa w bogatym dorobku folklorystycznym Adolfa Dygacza. Ten osobliwy wybór źródeł i opracowanie należy do prac szczególnych, jest bowiem owocem dojrzałego, rzetelnego i bardzo wnikliwego warsztatu Autora. Grupie zawodowej górników poświęcił Adolf Dygacz wiele swoich dotychczasowych studiów. Systematycznie prowadził badania terenowe, dokumentował i omawiał samorodną twórczość wokalno-muzyczną górników. On też jako pierwszy w folklorystyce polskiej dokonał systematyki i klasyfikacji zebranych utworów pieśniowych, które uporządkował w czytelne grupy tematyczne podporządkowane kryteriom treści i funkcji. Wydaje się, iż tylko z perspektywy tak wszechstronnego i długoletniego rozeznania oraz znajomości zagadnień folkloru wspartych rozległą wiedzą o kulturze muzycznej środowisk robotniczych Śląska, mógł powstać zbiór, dokumentujący tak wielkie bogactwo repertuaru pieśniowego grupy zawodowej górników.
"Pieśni górnicze" zestawił Adolf Dygacz w kolejnych rozdziałach: pieśni społeczne, pieśni o zawodzie oraz rodzinie z uwzględnieniem odpowiednich podgrup tematycznych. Antologię otwiera uroczysty i podniosły hymn górniczy "Górniczy stan, hej, niech nam żyje". Walor dokumentu mają pieśni buntownicze oraz pieśni bezrobotnych. Bardzo charakterystyczne dla folkloru górniczego są utwory, które akcentują poczucie godności i dumy zawodowej, solidarności i przyjaźni, pieśni podejmujące temat ciężkiej i niebezpiecznej pracy w kopalni, pieśni nacechowane silnym etosem pracy, opisujące realia zawodu oraz zwyczaje społeczności górniczej. Ważne znaczenie mają pieśni o życiu rodzinnym i towarzyskim, pieśni taneczne i żartobliwe, towarzyszące wypoczynkowi po prący, urozmaicone relaksującą nutą humoru i satyry. Zgromadzone przez Adolfa Dygacza pieśni odzwierciedlają więc dawne stosunki i nastroje społeczne, rytmikę i charakter pracy, przypominają dawne narzędzia górników, ich upodobania, zamiłowania i nawyki, przyzwyczajenia i obyczaje.
ISBN 83-85862-03-x
"Pieśni górnicze" są kolejną publikacją popularno-naukowa w bogatym dorobku folklorystycznym Adolfa Dygacza. Ten osobliwy wybór źródeł i opracowanie należy do prac szczególnych, jest bowiem owocem dojrzałego, rzetelnego i bardzo wnikliwego warsztatu Autora. Grupie zawodowej górników poświęcił Adolf Dygacz wiele swoich dotychczasowych studiów. Systematycznie prowadził badania terenowe, dokumentował i omawiał samorodną twórczość wokalno-muzyczną górników. On też jako pierwszy w folklorystyce polskiej dokonał systematyki i klasyfikacji zebranych utworów pieśniowych, które uporządkował w czytelne grupy tematyczne podporządkowane kryteriom treści i funkcji. Wydaje się, iż tylko z perspektywy tak wszechstronnego i długoletniego rozeznania oraz znajomości zagadnień folkloru wspartych rozległą wiedzą o kulturze muzycznej środowisk robotniczych Śląska, mógł powstać zbiór, dokumentujący tak wielkie bogactwo repertuaru pieśniowego grupy zawodowej górników.
"Pieśni górnicze" zestawił Adolf Dygacz w kolejnych rozdziałach: pieśni społeczne, pieśni o zawodzie oraz rodzinie z uwzględnieniem odpowiednich podgrup tematycznych. Antologię otwiera uroczysty i podniosły hymn górniczy "Górniczy stan, hej, niech nam żyje". Walor dokumentu mają pieśni buntownicze oraz pieśni bezrobotnych. Bardzo charakterystyczne dla folkloru górniczego są utwory, które akcentują poczucie godności i dumy zawodowej, solidarności i przyjaźni, pieśni podejmujące temat ciężkiej i niebezpiecznej pracy w kopalni, pieśni nacechowane silnym etosem pracy, opisujące realia zawodu oraz zwyczaje społeczności górniczej. Ważne znaczenie mają pieśni o życiu rodzinnym i towarzyskim, pieśni taneczne i żartobliwe, towarzyszące wypoczynkowi po prący, urozmaicone relaksującą nutą humoru i satyry. Zgromadzone przez Adolfa Dygacza pieśni odzwierciedlają więc dawne stosunki i nastroje społeczne, rytmikę i charakter pracy, przypominają dawne narzędzia górników, ich upodobania, zamiłowania i nawyki, przyzwyczajenia i obyczaje.