FENOMENOLOGIA DUCHA GEORG WILHELM FRIEDRICH HEGEL tom II
Cena: 94,21 zł
Przełożył i objaśnieniami opatrzył ADAM LANDMAN
Tom II
PWN 1965 str 484, stan db (podniszczona obwoluta).
ISBN
SPIS TREŚCI
(BB) Duch
VI. Duch
A. Duch prawdziwy. Etyczność
a. Świat etyczny, prawo ludzkie i boskie, mężczyzna i kobieta
β Naród i rodzina; prawo jasnego dnia i prawo cieni.
a. Prawo ludzkie
β. Prawo boskie
γ. Uprawnienia jednostki
2. Ruch zachodzący w obu prawach
a. Rząd, wojna, moc negatywna
β. Etyczny stosunek mężczyzny i kobiety jako brata i siostry
γ. Wzajemne przechodzenie w siebie prawa boskiego i ludzkiego
3. Świat etyczny jako nieskończoność, czyli totalność
b. Działanie etyczne, wiedza boska i ludzka, wina i przeznaczenie
1. Sprzeczności zachodzące między istotą a indywidualnością
2. Przeciwieństwa etycznego działania
3. Rozpłynięcie się istoty etycznej
c. Stan prawny
1. Dochodzenie osoby do znaczenia
2. Przypadkowość osoby
3. Osoba abstrakcyjna, pan świata
B. Duch, który wyobcował się od siebie, kultura
I. Świat ducha wyobcowanego a. Kultura i jej królestwo rzeczywistości
1. Kultura jako wyobcowanie naturalnego bytu a. To, co dobre, i to, co nie-dobre; władza państwowa i bogactwo
β. Sąd samowiedzy: świadomość szlachetna i nikczemna
γ. Służba i rada
2. Mowa jako rzeczywistość wyobcowania, czyli kultury i wykształcenia
a. Pochlebstwo
β. Język rozdarcia
γ. Próżność wykształcenia
b. Wiara i czyste poznanie oczywiste
1. Myśl wiary
2. Przedmiot wiary
3. Rozumność czystego poznania oczywistego
II. Oświecenie.
a. Walka Oświecenia z przesądami
1. Negatywny stosunek poznania oczywistego do wiary
a. Rozpowszechnienie się czystego poznania oczywistego
β. Występowanie poznania oczywistego przeciw wierze
γ. Poznanie oczywiste jako niezrozumienie samego siebie
2. Doktryna Oświecenia
a. Odwracanie wiary przez Oświecenie
β. Pozytywne tezy Oświecenia
γ. Pożyteczność jako podstawowe pojęcie Oświecenia
3. Prawo Oświecenia
a. Ruch własny myślenia
β. Krytyka stanowiska wiary
γ. Wyzucie wiary z treści
b. Prawda Oświecenia
1. Czysta myśl i czysta materia.
2. Świat pożyteczności
3. Pewność samego siebie
III. Wolność absolutna i terror
1. Wolność absolutna
2. Terror .
3. Obudzenie się wolnej podmiotowości
C. Duch pewny samego siebie. Moralność
a. Moralny pogląd na świat
1. Postulowana harmonia obowiązku i rzeczywistości
2. Boski prawodawca i niedoskonała samowiedza moralna
3. Świat moralny jako wyobrażenie
b. Przestawianie i przekręcanie (die Verstellung)
1. Sprzeczności w światopoglądzie moralnym
2. Rozpłyniecie się moralności w jej przeciwieństwie
3. Prawda samowiedzy moralnej
c. Sumienie, piękna dusza, zło i przebaczenie
1. Sumienie jako wolność jaźni w sobie samej
a. Sumienie jako rzeczywistość obowiązku
β. Uznanie przekonania przez innych
γ. Absolutna wolność przekonania .
2. Ogólność sumienia
a. Nieokreśloność przekonania
β. Mowa przekonania
γ. Piękna dusza
3. Zło i przebaczenie
a. Konflikt między sumiennością a hipokryzją
β. Sąd moralny
γ. Przebaczenie i pojednanie
(CC) Religia
VII. Religia
A. Religia naturalna
a. Istota świetlna
b. Roślina i zwierzę
c. Rzemieślnik
B. Religia sztuki
a. Abstrakcyjne dzieło sztuki
1. Postać bóstwa
2. Hymn
3. Kult
b. Żywe dzieło sztuki
c. Duchowe dzieło sztuki
1. Epos
a. Świat etyczny eposu
β. Ludzie i bogowie
γ. Bogowie między sobą
2. Tragedia,
α. Indywidualność chóru, bohaterów i bogów
β. Świadomość indywidualności w jej dwuznaczności
γ. Zagłada indywidualności
3. Komedia
a. Istota naturalnego istnienia
β. Nieistotność abstrakcyjnej indywidualności pierwiastka boskiego
γ. Wyłaniająca się z tego jednostkowa jaźń pewna siebie samej jako absolutnej istoty
C. Religia jawna (die ojfenbare Religion)
1. Przesłanki pojęcia religii jawnej
2. Prosta treść religii absolutnej; rzeczywistość inkarnacji boskiej
a. Bezpośrednie istnienie samowiedzy boskiej
β. Pojęcie istoty najwyższej doprowadzone w identyczności abstrakcji i bezpośredniości do najwyższej doskonałości przez jednostkową jaźń
γ. Wiedza spekulatywna jako wyobrażenie gminy w religii absolutnej
3. Rozwinięcie nietylkodlamoli pojęcia religii absolutnej
a. Duch w sobie samym, trójjednia
β. Duch w swojej eksterioryzacji; królestwo Syna
1. Świat
2. Dobro i zło
3. Zbawienie i pojednanie
γ. Duch w swoim urzeczywistnieniu; królestwo ducha
(DD) Wiedza absolutna
VIII. Wiedza absolutna
1. Prosta treść jaźni świadomej siebie jako bytu
2. Nauka jako pojmowanie siebie samej przez jaźń .
3. Duch jako pojęcie w swym powrocie do bezpośredniości istniejącej
Skorowidze
Skorowidz rzeczy
Skorowidz imion
Słowniczek terminologiczny
Tom II
PWN 1965 str 484, stan db (podniszczona obwoluta).
ISBN
SPIS TREŚCI
(BB) Duch
VI. Duch
A. Duch prawdziwy. Etyczność
a. Świat etyczny, prawo ludzkie i boskie, mężczyzna i kobieta
β Naród i rodzina; prawo jasnego dnia i prawo cieni.
a. Prawo ludzkie
β. Prawo boskie
γ. Uprawnienia jednostki
2. Ruch zachodzący w obu prawach
a. Rząd, wojna, moc negatywna
β. Etyczny stosunek mężczyzny i kobiety jako brata i siostry
γ. Wzajemne przechodzenie w siebie prawa boskiego i ludzkiego
3. Świat etyczny jako nieskończoność, czyli totalność
b. Działanie etyczne, wiedza boska i ludzka, wina i przeznaczenie
1. Sprzeczności zachodzące między istotą a indywidualnością
2. Przeciwieństwa etycznego działania
3. Rozpłynięcie się istoty etycznej
c. Stan prawny
1. Dochodzenie osoby do znaczenia
2. Przypadkowość osoby
3. Osoba abstrakcyjna, pan świata
B. Duch, który wyobcował się od siebie, kultura
I. Świat ducha wyobcowanego a. Kultura i jej królestwo rzeczywistości
1. Kultura jako wyobcowanie naturalnego bytu a. To, co dobre, i to, co nie-dobre; władza państwowa i bogactwo
β. Sąd samowiedzy: świadomość szlachetna i nikczemna
γ. Służba i rada
2. Mowa jako rzeczywistość wyobcowania, czyli kultury i wykształcenia
a. Pochlebstwo
β. Język rozdarcia
γ. Próżność wykształcenia
b. Wiara i czyste poznanie oczywiste
1. Myśl wiary
2. Przedmiot wiary
3. Rozumność czystego poznania oczywistego
II. Oświecenie.
a. Walka Oświecenia z przesądami
1. Negatywny stosunek poznania oczywistego do wiary
a. Rozpowszechnienie się czystego poznania oczywistego
β. Występowanie poznania oczywistego przeciw wierze
γ. Poznanie oczywiste jako niezrozumienie samego siebie
2. Doktryna Oświecenia
a. Odwracanie wiary przez Oświecenie
β. Pozytywne tezy Oświecenia
γ. Pożyteczność jako podstawowe pojęcie Oświecenia
3. Prawo Oświecenia
a. Ruch własny myślenia
β. Krytyka stanowiska wiary
γ. Wyzucie wiary z treści
b. Prawda Oświecenia
1. Czysta myśl i czysta materia.
2. Świat pożyteczności
3. Pewność samego siebie
III. Wolność absolutna i terror
1. Wolność absolutna
2. Terror .
3. Obudzenie się wolnej podmiotowości
C. Duch pewny samego siebie. Moralność
a. Moralny pogląd na świat
1. Postulowana harmonia obowiązku i rzeczywistości
2. Boski prawodawca i niedoskonała samowiedza moralna
3. Świat moralny jako wyobrażenie
b. Przestawianie i przekręcanie (die Verstellung)
1. Sprzeczności w światopoglądzie moralnym
2. Rozpłyniecie się moralności w jej przeciwieństwie
3. Prawda samowiedzy moralnej
c. Sumienie, piękna dusza, zło i przebaczenie
1. Sumienie jako wolność jaźni w sobie samej
a. Sumienie jako rzeczywistość obowiązku
β. Uznanie przekonania przez innych
γ. Absolutna wolność przekonania .
2. Ogólność sumienia
a. Nieokreśloność przekonania
β. Mowa przekonania
γ. Piękna dusza
3. Zło i przebaczenie
a. Konflikt między sumiennością a hipokryzją
β. Sąd moralny
γ. Przebaczenie i pojednanie
(CC) Religia
VII. Religia
A. Religia naturalna
a. Istota świetlna
b. Roślina i zwierzę
c. Rzemieślnik
B. Religia sztuki
a. Abstrakcyjne dzieło sztuki
1. Postać bóstwa
2. Hymn
3. Kult
b. Żywe dzieło sztuki
c. Duchowe dzieło sztuki
1. Epos
a. Świat etyczny eposu
β. Ludzie i bogowie
γ. Bogowie między sobą
2. Tragedia,
α. Indywidualność chóru, bohaterów i bogów
β. Świadomość indywidualności w jej dwuznaczności
γ. Zagłada indywidualności
3. Komedia
a. Istota naturalnego istnienia
β. Nieistotność abstrakcyjnej indywidualności pierwiastka boskiego
γ. Wyłaniająca się z tego jednostkowa jaźń pewna siebie samej jako absolutnej istoty
C. Religia jawna (die ojfenbare Religion)
1. Przesłanki pojęcia religii jawnej
2. Prosta treść religii absolutnej; rzeczywistość inkarnacji boskiej
a. Bezpośrednie istnienie samowiedzy boskiej
β. Pojęcie istoty najwyższej doprowadzone w identyczności abstrakcji i bezpośredniości do najwyższej doskonałości przez jednostkową jaźń
γ. Wiedza spekulatywna jako wyobrażenie gminy w religii absolutnej
3. Rozwinięcie nietylkodlamoli pojęcia religii absolutnej
a. Duch w sobie samym, trójjednia
β. Duch w swojej eksterioryzacji; królestwo Syna
1. Świat
2. Dobro i zło
3. Zbawienie i pojednanie
γ. Duch w swoim urzeczywistnieniu; królestwo ducha
(DD) Wiedza absolutna
VIII. Wiedza absolutna
1. Prosta treść jaźni świadomej siebie jako bytu
2. Nauka jako pojmowanie siebie samej przez jaźń .
3. Duch jako pojęcie w swym powrocie do bezpośredniości istniejącej
Skorowidze
Skorowidz rzeczy
Skorowidz imion
Słowniczek terminologiczny