Opowieść o wierchu Lubaszu Bajki i podania z Bułgarii
Producent: 003
Cena: 21,46 zł
Produkt aktualnie niedostępny
LSW 1986 str. 208 , stan db+ (podniszczona lekko obwoluta, przykurzona)
ISBN 83-205-3516-6
Książka, którą oddajemy w ręce polskiego Czytelnika, zawiera bajki zapisane w różnych częściach dzisiejszej Ludowej Republiki Bułgarii od polowy XIX do lat pięćdziesiątych naszego wieku i opublikowane w kilkunastotomowym, najpełniejszym dotychczas, wydaniu utworów ludowych. Ukazało się ono w Sofii przed dwudziestu łaty pod redakcją najwybitniejszych bułgarskich folklorystów, m.in. wielkiego przyjaciela Polski i Polaków, literaturoznawcy i folklorysty, Petra Dinekowa. W bajce bułgarskiej, podobnie jak w bajce całego obszaru bałkańskiego, można znaleźć zarówno wątki wędrujące, obecne dziś w zasobach folkloru wszystkich niemal krajów europejskich, jak i należące do skarbnicy bałkańskiego tygla narodowościowego, w którym przemieszały się w ciągu wieków różne tradycje kulturowe. Słowianie, Pro-tobułgarzy, Grecy, Trakowie, Turcy, Czerkiesi, Gagauzowie, Ormianie, Żydzi, Cyganie, Albańczycy i Wołosi — to tylko część listy narodów, które przekazały swe tradycje ustne bajce bułgarskiej.
Dzisiaj trudno byłoby stwierdzić z całą pewnością, jakie wątki czyją stanowią ..własność", tj. który naród przyniósł je na Bałkany. Przeważa w bajce bułgarskiej na pewno tradycja orientalna przekazana przez Turków, ale widoczny jest nietylkodlamoli również i wpływ Bizancjum, od którego Bułgaria była przez długie wieki kulturowo, a w niektórych momentach także politycznie, zależna. W bajce ludowej Bułgarów dochodzą do głosu wątki i motywy obecne także w Polsce, niezależnie od tego, za czyim pośrednictwem zostały przekazane. Dzięki łączności motywów bułgarska i polska bajka, tak bardzo od siebie odległe w kolorycie, są zarazem podobne. Należą po prostu do wielkiej rodziny bajkowej, pięknej i jeszcze niedostatecznie poznanej. [z obwoluty]
ISBN 83-205-3516-6
Książka, którą oddajemy w ręce polskiego Czytelnika, zawiera bajki zapisane w różnych częściach dzisiejszej Ludowej Republiki Bułgarii od polowy XIX do lat pięćdziesiątych naszego wieku i opublikowane w kilkunastotomowym, najpełniejszym dotychczas, wydaniu utworów ludowych. Ukazało się ono w Sofii przed dwudziestu łaty pod redakcją najwybitniejszych bułgarskich folklorystów, m.in. wielkiego przyjaciela Polski i Polaków, literaturoznawcy i folklorysty, Petra Dinekowa. W bajce bułgarskiej, podobnie jak w bajce całego obszaru bałkańskiego, można znaleźć zarówno wątki wędrujące, obecne dziś w zasobach folkloru wszystkich niemal krajów europejskich, jak i należące do skarbnicy bałkańskiego tygla narodowościowego, w którym przemieszały się w ciągu wieków różne tradycje kulturowe. Słowianie, Pro-tobułgarzy, Grecy, Trakowie, Turcy, Czerkiesi, Gagauzowie, Ormianie, Żydzi, Cyganie, Albańczycy i Wołosi — to tylko część listy narodów, które przekazały swe tradycje ustne bajce bułgarskiej.
Dzisiaj trudno byłoby stwierdzić z całą pewnością, jakie wątki czyją stanowią ..własność", tj. który naród przyniósł je na Bałkany. Przeważa w bajce bułgarskiej na pewno tradycja orientalna przekazana przez Turków, ale widoczny jest nietylkodlamoli również i wpływ Bizancjum, od którego Bułgaria była przez długie wieki kulturowo, a w niektórych momentach także politycznie, zależna. W bajce ludowej Bułgarów dochodzą do głosu wątki i motywy obecne także w Polsce, niezależnie od tego, za czyim pośrednictwem zostały przekazane. Dzięki łączności motywów bułgarska i polska bajka, tak bardzo od siebie odległe w kolorycie, są zarazem podobne. Należą po prostu do wielkiej rodziny bajkowej, pięknej i jeszcze niedostatecznie poznanej. [z obwoluty]