Św. Jacek Odrowąż - Jan Andrzej Spież OP
Producent: [215]
WAM 2007, str. 110, stan bdb
Święty Jacek, zwany Odrowąż, jest powszechnie uznawany za pierwszego prowincjała Zakonu Kaznodziejskiego w Polsce. Podczas bytności za granicą poznał św. Dominika i przejęty jego ideą, zaczął głosić ją w Polsce i innych krajach Środkowej Europy. Dzięki jego staraniom powstała w Krakowie pierwsza wspólnota dominikańska, a następne organizowały się w innych miastach, co ostatecznie doprowadziło do założenia polskiej prowincji tego zakonu. Św. Jacek do końca wierny idei św. Dominika działał w wielu miastach w Polsce, na Rusi, i w Prusach. Pod koniec życia osiadł w Krakowie. Tu zmarł 15 sierpnia 1257 roku i został pochowany w dominikańskim kościele pod wezwaniem Świętej Trójcy. Zasłynął licznymi cudami. 17 kwietnia 1594 roku został kanonizowany przez papieża Klemensa VIII.
Święty Jacek, zwany Odrowąż, jest powszechnie uznawany za pierwszego prowincjała Zakonu Kaznodziejskiego w Polsce. Podczas bytności za granicą poznał św. Dominika i przejęty jego ideą, zaczął głosić ją w Polsce i innych krajach Środkowej Europy. Dzięki jego staraniom powstała w Krakowie pierwsza wspólnota dominikańska, a następne organizowały się w innych miastach, co ostatecznie doprowadziło do założenia polskiej prowincji tego zakonu. Św. Jacek do końca wierny idei św. Dominika działał w wielu miastach w Polsce, na Rusi, i w Prusach. Pod koniec życia osiadł w Krakowie. Tu zmarł 15 sierpnia 1257 roku i został pochowany w dominikańskim kościele pod wezwaniem Świętej Trójcy. Zasłynął licznymi cudami. 17 kwietnia 1594 roku został kanonizowany przez papieża Klemensa VIII.