HISTORYCZNE PODSTAWY TEORII ORGANIZACJI SZKOLNICTWA W POLSCE ZAGADNIENIA POLITYKI EDUKACYJNEJ
Producent: Antoni Smołalski [97]
Cena: 15,00 zł
Impuls 1999, str, 184, stan db, pieczątki
Praca ma charakter historyczno-pedagogiczny. Jej przedmiotem jest ewolucja myśli organizacyjnej zawartej w polskiej pedagogice z okresu obejmującego blisko 500 lat, poczynając od XVI w. Skoncentrowana jest na teorii organizacji szkolnictwa, a nie na Opisie praktyk organizatorskich. Tego typu publikacji nie ma w dotychczasowej polskiej literaturze.
Podstawę źródłową opracowania tworzy polska literatura pedagogiczna z okresu od XVFw. do końca II Rzeczypospolitej w liczbie ok. 250 pozycji oraz te przepisy normatywne, w których była zawarta jakaś myśl organizacyjna.
Zasadniczo praca ma charakter historyczny, ale wnioski wyprowadzane przez autora odnoszą się do współczesności i są także wizjami futurologicznymi. Praca dostarcza dwojakiego rodzaju wiedzy:
1) jakim szkolnictwo być nie powinno,
2) jakim mogłoby być szkolnictwo w miarę optymalne.
Autor dobierał pomysły i teorie kierując się tymi dwoma punktami widzenia. Pod względem strukturalnym dzieło zostało podzielone na trzy tomy wzajemnie zbliżone swą objętością.
Tom pierwszy zawiera rekonstrukcję historycznej ewolucji poglądów z zakresu polityki edukacyjnej. Zaprezentowano w nim poglądy na temat pożądanych relacji między szkołą a społeczeństwem i jego instytucjami, m.in. między szkołą a państwem i kościołem, a także koncepcje podmiotów uprawnionych do zakładania, prowadzenia i nadzorowania szkół. Przedstawiono typowe koncepcje z zakresu teorii struktur i funkcji szkolnictwa oraz związane z nimi teorie planów i programów nauczania. Zbadano zagadnienie stosunku społeczeństwa do szkoły, co znajdowało wyraz w społecznej krytyce szkolnictwa, w piętnowaniu jego wad i niedostatków oraz we wskazywaniu na doskonalsze jego modele.
Praca ma charakter historyczno-pedagogiczny. Jej przedmiotem jest ewolucja myśli organizacyjnej zawartej w polskiej pedagogice z okresu obejmującego blisko 500 lat, poczynając od XVI w. Skoncentrowana jest na teorii organizacji szkolnictwa, a nie na Opisie praktyk organizatorskich. Tego typu publikacji nie ma w dotychczasowej polskiej literaturze.
Podstawę źródłową opracowania tworzy polska literatura pedagogiczna z okresu od XVFw. do końca II Rzeczypospolitej w liczbie ok. 250 pozycji oraz te przepisy normatywne, w których była zawarta jakaś myśl organizacyjna.
Zasadniczo praca ma charakter historyczny, ale wnioski wyprowadzane przez autora odnoszą się do współczesności i są także wizjami futurologicznymi. Praca dostarcza dwojakiego rodzaju wiedzy:
1) jakim szkolnictwo być nie powinno,
2) jakim mogłoby być szkolnictwo w miarę optymalne.
Autor dobierał pomysły i teorie kierując się tymi dwoma punktami widzenia. Pod względem strukturalnym dzieło zostało podzielone na trzy tomy wzajemnie zbliżone swą objętością.
Tom pierwszy zawiera rekonstrukcję historycznej ewolucji poglądów z zakresu polityki edukacyjnej. Zaprezentowano w nim poglądy na temat pożądanych relacji między szkołą a społeczeństwem i jego instytucjami, m.in. między szkołą a państwem i kościołem, a także koncepcje podmiotów uprawnionych do zakładania, prowadzenia i nadzorowania szkół. Przedstawiono typowe koncepcje z zakresu teorii struktur i funkcji szkolnictwa oraz związane z nimi teorie planów i programów nauczania. Zbadano zagadnienie stosunku społeczeństwa do szkoły, co znajdowało wyraz w społecznej krytyce szkolnictwa, w piętnowaniu jego wad i niedostatków oraz we wskazywaniu na doskonalsze jego modele.