ANALIZA DYSKRYMINACYJNA MIROSŁAW KRZYŚKO
Producent: [201N]
UAM 1982 , str 98 stan db (przykurzona, podniszczona lekko okładka, nieaktualna pieczątka)
W rozdziale I zdefiniowano zmienne dyskryminacyjne i podano ich własności, pokazano metodę konstrukcji zmiennych dyskryminacyjnych z próby, omówiono test istotności zmiennych dyskryminacyjnych w oparciu o ich związek ze zmiennymi kanonicznymi, podano sposób klasyfikacji w przestrzeni dyskryminacyjnej oraz przykład zastosowania zmiennych dyskryminacyjnych w badaniach genetycznych.
W rozdziale II omówiona jest niezrandomizowana bayesowska metoda klasyfikacji, ze szczególnym uwzględnieniem przypadku rozkładów normalnych oraz metoda minimaksowa.
Rozdział III poświęcony jest zagadnieniom estymacji w analizie dyskryminacyjnej. Pokazano estymację częstościową i bayesowska rozkładu normalnego, zbadano zgodność i nieobciążoność uzyskanych estymatorów liniowych i kwadratowych funkcji dyskryminacyjnych, dokonano porównania estymatora częstościowego i bayesowskiego liniowej funkcji dyskryminacyjnej oraz podano przykłady stosowania kwadratowej funkcji dyskryminacyjnej w genetyce i rozpoznawaniu mowy. Omówiono także metody nieparametrycznej estymacji funkcji gęstości.
W rozdziale IV podano sposób klasyfikacji w oparciu o funkcję dyskryminacyjną Andersona i Bahadura (1962) oraz funkcje potencjałowe, których teoria zawarta jest w monografii Ajzermana i in. (1976). Metody te zilustrowane są przykładami. Omówiony jest również sposób klasyfikacji szeregów czasowych w przestrzeni zmiennych dyskryminacyjnych.
Rozdział V poświęcony jest metodom sekwencyjnym analizy dyskryminacyjnej, tj. metodom, w których cechy charakteryzujące klasyfikowane obiekty obserwowane są sekwencyjnie, a decyzję o zakończeniu procesu obserwacji cech podejmuje się wówczas, gdy zostanie osiągnięta dostateczna lub nieodzowna dokładność klasyfikacji.
W rozdziale I zdefiniowano zmienne dyskryminacyjne i podano ich własności, pokazano metodę konstrukcji zmiennych dyskryminacyjnych z próby, omówiono test istotności zmiennych dyskryminacyjnych w oparciu o ich związek ze zmiennymi kanonicznymi, podano sposób klasyfikacji w przestrzeni dyskryminacyjnej oraz przykład zastosowania zmiennych dyskryminacyjnych w badaniach genetycznych.
W rozdziale II omówiona jest niezrandomizowana bayesowska metoda klasyfikacji, ze szczególnym uwzględnieniem przypadku rozkładów normalnych oraz metoda minimaksowa.
Rozdział III poświęcony jest zagadnieniom estymacji w analizie dyskryminacyjnej. Pokazano estymację częstościową i bayesowska rozkładu normalnego, zbadano zgodność i nieobciążoność uzyskanych estymatorów liniowych i kwadratowych funkcji dyskryminacyjnych, dokonano porównania estymatora częstościowego i bayesowskiego liniowej funkcji dyskryminacyjnej oraz podano przykłady stosowania kwadratowej funkcji dyskryminacyjnej w genetyce i rozpoznawaniu mowy. Omówiono także metody nieparametrycznej estymacji funkcji gęstości.
W rozdziale IV podano sposób klasyfikacji w oparciu o funkcję dyskryminacyjną Andersona i Bahadura (1962) oraz funkcje potencjałowe, których teoria zawarta jest w monografii Ajzermana i in. (1976). Metody te zilustrowane są przykładami. Omówiony jest również sposób klasyfikacji szeregów czasowych w przestrzeni zmiennych dyskryminacyjnych.
Rozdział V poświęcony jest metodom sekwencyjnym analizy dyskryminacyjnej, tj. metodom, w których cechy charakteryzujące klasyfikowane obiekty obserwowane są sekwencyjnie, a decyzję o zakończeniu procesu obserwacji cech podejmuje się wówczas, gdy zostanie osiągnięta dostateczna lub nieodzowna dokładność klasyfikacji.