MODELARSTWO OKRĘTOWE J. Litwin

WM 1985 , wyd I, stan db+ (podniszczona lekko okładka), str 166

ISBN 83-215-4046-5
Seria: Biblioteka Morza

Od autora
Systematyczny rozwój modelarstwa powoduje ciągły wzrost zapotrzebowania na literaturę z tej dziedziny. Niestety, raczej sporadycznie ukazują się prace o charakterze podręczników lub będące swojego rodzaju „lekturą uzupełniającą". Tak jednych, jak i tych drugich brak -jest na półkach księgarskich.
Tytułem próby zdecydowałem się na przygotowanie syntetycznej pracy pod roboczym tytułem Vademecum modelarstwa okrętowego, który w ostatecznym brzmieniu postanowiłem zmienić. Zamiarem moim jest możliwie zwięzłe przedstawienie całokształtu problematyki modelarskiej. Z kilku wstępnych projektów takiego opracowania, wybrałem wersję eksperymentalną. Dotyczy to w równym stopniu wyważenia proporcji objętościowych poszczególnych rozdziałów, jak i doboru treści. O prezentowanym dalej układzie zadecydował również fakt, że książeczka ta jest jednym z tomów serii „Biblioteka Morza" adresowanej przede wszystkim do młodzieży. Tak więc, mając na uwadze głównie młodszych czytelników, dążyłem do dokonania prezentacji różnorodnych modeli okrętów, jakie kiedykolwiek były wykonane lub też są wytwarzane obecnie.
Przedrostek mini- w tytule informować ma o tym, że niniejsza publikacja nie wyczerpuje problematyki, a jest jedynie próbą klasyfikacji poszczególnych rodzajów modeli oraz związanych z nimi zagadnień. Mając zaś zamiar kontynuować pracę nad przygotowaniem książki wyczerpującej tę tematykę^ wdzięczny będę za uwagi, postulaty i wnikliwe opinie.
Praca podzielona została na osiem rozdziałów tworzących dwie części. Pierwsza, obejmująca rozdziały od I do IV, ukazuje modelarstwo tradycyjne, takie jakim było i jest do dnia dzisiejszego. Druga część, rozdziały V-VIII, poświęcona jest modelarstwu sportowemu.
Książeczkę tę dedykuję przede wszystkim modelarzom, zwłaszcza początkującym, jak też i sympatykom oraz miłośnikom żeglugi, którzy być może zechcą spróbować swoich modelarskich możliwości.
Pragnieniem moim jest, aby każdy z czytelników włączył się aktywnie do ruchu modelarskiego, tak przez przynależność do modelarni, jak i przez indywidualne wykonawstwo modeli.Jeśli zaś chociaż część czytelników - niemodelarzy zainteresuje się modelarstwem na dłużej, będzie to dla mnie dowodem, że praca nad tym tematem nie poszła na marne, i że warto ją kontynuować.
Jednocześnie nietylkodlamoli chciałbym serdecznie podziękować wszystkim kolegom - modelarzom, z którymi dyskutowałem; ich cenne uwagi stały się bardzo pomocne w mej pracy nad książką. Szczególną wdzięczność winienem pani Ewie Meksiakowej, panom Janowi Marczakowi, Jerzemu Micińskiemu i Tadeuszowi Piskorzyńskiemu za pomoc w kompletowaniu ilustracji, a kolegom Krzysztofowi Bogackiemu, Mirosławowi Brackiemu i Andrzejowi Łączyńskiemu za współpracę przy redagowaniu rozdziału VII.