Idiotka wraca Hanna Bakuła
Cena: 9,90 zł
Produkt aktualnie niedostępny
Burda 2015 stan bdb [jak nowa], str. 356
Dalsze dzieje sympatycznej ekscentryczki Molly, alter ego autorki - znanej malarki i pisarki. Na Manhattanie wiodła barwne życie wśród zwariowanych przyjaciół i kochanków, z sukcesem malując portrety i nieodpowiednio lokując uczucia. Po latach spędzonych w wesołym Nowym Jorku Molly wraca do Warszawy, smutnej i szarej po stanie wojennym... Cięty język, pikantny humor i galeria kolorowych postaci (także znanych) w opowieści „z pierwszej ręki" o Ameryce i Polsce, które w latach 80. były dwiema różnymi planetami.
Smutny Portorykańczyk w liberii zaanonsował ją telefonem. Wjechała na dziesiąte piętro. Zadzwoniła. Drzwi otworzyła gosposia, też z Puerto Rico. Za nią stał transwestyta w różowym szlafroku obszytym futrem z norek. W ustach miał peta, a na głowie błękitne, idealnie uczesane piórka. Po bliższym obejrzeniu okazał się rosłą kościstą staruszką, która przywitała Molly przyjaznym skrzekiem. Piły kawę w salonie pełnym obrazów impresjonistów. Ale jaja. Same oryginały, a na dodatek kilka płócien wielkiego malarza Kooninga. Popielate, zdeformowane sylwetki, malowane grubymi pociągnięciami pędzla. Siedziały przy empirowym stole, a głowa Molly kręciła się z zachwytu jak latarnia morska.
HANNA BAKUŁA
Dalsze dzieje sympatycznej ekscentryczki Molly, alter ego autorki - znanej malarki i pisarki. Na Manhattanie wiodła barwne życie wśród zwariowanych przyjaciół i kochanków, z sukcesem malując portrety i nieodpowiednio lokując uczucia. Po latach spędzonych w wesołym Nowym Jorku Molly wraca do Warszawy, smutnej i szarej po stanie wojennym... Cięty język, pikantny humor i galeria kolorowych postaci (także znanych) w opowieści „z pierwszej ręki" o Ameryce i Polsce, które w latach 80. były dwiema różnymi planetami.
Smutny Portorykańczyk w liberii zaanonsował ją telefonem. Wjechała na dziesiąte piętro. Zadzwoniła. Drzwi otworzyła gosposia, też z Puerto Rico. Za nią stał transwestyta w różowym szlafroku obszytym futrem z norek. W ustach miał peta, a na głowie błękitne, idealnie uczesane piórka. Po bliższym obejrzeniu okazał się rosłą kościstą staruszką, która przywitała Molly przyjaznym skrzekiem. Piły kawę w salonie pełnym obrazów impresjonistów. Ale jaja. Same oryginały, a na dodatek kilka płócien wielkiego malarza Kooninga. Popielate, zdeformowane sylwetki, malowane grubymi pociągnięciami pędzla. Siedziały przy empirowym stole, a głowa Molly kręciła się z zachwytu jak latarnia morska.
HANNA BAKUŁA