PRAKTYCZNA STYLISTYKA ANNA WIERZBICKA PIOTR WIERZBICKI
Producent: {107}
Cena: 9,00 zł
WP 1969, str. 244, stan bdb-
Książka, którą oddajemy w ręce Czytelników, jest książką z dziedziny sprawności językowej. Jest próbą pokazania problematyki sprawności językowej, przeglądem narzędzi językowych uczestniczących w konstruowaniu wypowiedzi. Jakich wypo'-wiedzi? Otóż autorzy czują się w obowiązku zastrzec, że książka nie dotyczy tych środków językowych, które składają się na specyfikę dzieła literackiego. Zamiarem autorów było ograniczenie zakresu rozważań jedynie do sfery języka literackiego — czyli języka warstw wykształconych — w jego funkcji użytkowej, a zatem właściwej takim wypowiedziom, jak rozmowa, dyskusja, list, informacja naukowa, przemówienie, artykuł. Autorzy wątpią, czy istnieje możliwość zaprezentowania zespołu przepisów uczących „pięknego mówienia" i „pięknego pisania". Niezależnie jednak od tego, jak jest naprawdę z szansami na sformułowanie takich przepisów, pragną stwierdzić wyraźnie i zawczasu: jeśli Czytelnik znajdzie w tej książce jakieś pożyteczne wskazówki, będą to wskazówki nie na temat „jak wypowiadać się pięknie", lecz na temat ; „jak wypowiadać się sprawnie". Istnieje wiele pięter wtajemniczenia w arkana sztuki sprawnego wypowiadania się. Być może jest po prostu tak, iż od któregoś tam piętra zaczyna się właśnie sztuka. Otóż autorzy nie sądzą, by materiał zebrany w tej książce mógł być budulcem dla tych najwyższych pięter sprawności językowej: książka pisana była z myślą o piętrach niższych i średnich.
Książka, którą oddajemy w ręce Czytelników, jest książką z dziedziny sprawności językowej. Jest próbą pokazania problematyki sprawności językowej, przeglądem narzędzi językowych uczestniczących w konstruowaniu wypowiedzi. Jakich wypo'-wiedzi? Otóż autorzy czują się w obowiązku zastrzec, że książka nie dotyczy tych środków językowych, które składają się na specyfikę dzieła literackiego. Zamiarem autorów było ograniczenie zakresu rozważań jedynie do sfery języka literackiego — czyli języka warstw wykształconych — w jego funkcji użytkowej, a zatem właściwej takim wypowiedziom, jak rozmowa, dyskusja, list, informacja naukowa, przemówienie, artykuł. Autorzy wątpią, czy istnieje możliwość zaprezentowania zespołu przepisów uczących „pięknego mówienia" i „pięknego pisania". Niezależnie jednak od tego, jak jest naprawdę z szansami na sformułowanie takich przepisów, pragną stwierdzić wyraźnie i zawczasu: jeśli Czytelnik znajdzie w tej książce jakieś pożyteczne wskazówki, będą to wskazówki nie na temat „jak wypowiadać się pięknie", lecz na temat ; „jak wypowiadać się sprawnie". Istnieje wiele pięter wtajemniczenia w arkana sztuki sprawnego wypowiadania się. Być może jest po prostu tak, iż od któregoś tam piętra zaczyna się właśnie sztuka. Otóż autorzy nie sądzą, by materiał zebrany w tej książce mógł być budulcem dla tych najwyższych pięter sprawności językowej: książka pisana była z myślą o piętrach niższych i średnich.