Greta Garbo Portret Alexander Walker
Producent: {68}
Cena: 9,00 zł
PIW 1987, str. 136, stan bdb-
Greta Garbo, najsłynniejsza gwiazda kina lat dwudziestych i trzydziestych, urodziła się w Sztokholmie 18 marca 1905 r. Od dzieciństwa fascynował ją teatr i kino. Rozpoczęła naukę gry aktorskiej w Akademii Królewskiego Teatru Dramatycznego, ale nie ukończyła dwuletniego kursu. Zadebiutowała w filmie Piotr Włóczęga, według scenariusza i w reżyserii Erika A. Petchlera, ale właściwy zwrot w jej karierze nastąpił po spotkaniu Mauri-tza Stillera i nakręceniu filmu Gosta Berling. To Stiller pierwszy docenił wielki talent Garbo, to on zrozumiał, że opłaca się znosić kaprysy i niehu-mory tej gwiazdy, która potrafiła wyprowadzić z równowagi zarówno kolegów, jak i producentów. Zamknięta w sobie, izolująca się od otoczenia, wraz z pojawieniem się kamery stawała się inną kobietą, wcielała w odgrywaną postać tak jak żadna inna aktorka. Talent Garbo rozwinął się w pełni i wykrystalizował w wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, z którą związała swe losy od końca czerwca 1925 r. Współpracowała z takimi reżyserami, jak William Daniels, Georg Wilhelm Pabst, Edmund Goulding. Nakręciła wiele filmów, do najbardziej znanych zalicza się Zatraconą ulicę, Kusicielkę, Symfonię zmysłów, Annę Kareninę, Ludzi w hotelu, Królową Krystynę, Damę kameliową i Panią Walewską.
Czy była wielką aktorką? Zadawanie tego pytania świadczy o niezrozumieniu charakteru kina. Odpowiedzią na nie byłoby niewiele znaczące „tak". Tak, była wielką aktorką, ale nie potrzebowała nią być. Już samo określenie „aktorstwo gwiazdy" zawiera w sobie sprzeczność: niektóre gwiazdy nie grają, niektóre aktorki nie są gwiazdami. Gwiazda jest bardziej niezręcznym, ale autentycznym określeniem Garbo. Garbo w zasadzie nigdy nie potrzebowała grać, a jednak niewiele aktorek zagrało aż tyle ról. Pokazywała nam tak wiele aspektów swojej istoty — fizycznej, seksualnej, umysłowej i czysto uczuciowej. Instynktownie wczuwała się w rolę (w każdą jej część), zanim kamera zaczynała się kręcić i zanim rozbłysły reflektory. Wtedy pozwalała swym myślom i uczuciom działać wraz ze światłem i cieniem, i niepowtarzalną architekturą rysów swej twarzy.
(Fragment książki)
Spis rzeczy
Wprowadzenie .
ROZDZIAŁ PIERWSZY
Greta Gustafsson. 1905-1925
ROZDZIAŁ DRUGI
Lata w wytwórni MGM. 1925-1941
ROZDZIAŁ TRZECI
Nareszcie sama
Fiłmografia
Przypisy
Indeks nazwisk
Indeks filmów
Spis ilustracji
Greta Garbo, najsłynniejsza gwiazda kina lat dwudziestych i trzydziestych, urodziła się w Sztokholmie 18 marca 1905 r. Od dzieciństwa fascynował ją teatr i kino. Rozpoczęła naukę gry aktorskiej w Akademii Królewskiego Teatru Dramatycznego, ale nie ukończyła dwuletniego kursu. Zadebiutowała w filmie Piotr Włóczęga, według scenariusza i w reżyserii Erika A. Petchlera, ale właściwy zwrot w jej karierze nastąpił po spotkaniu Mauri-tza Stillera i nakręceniu filmu Gosta Berling. To Stiller pierwszy docenił wielki talent Garbo, to on zrozumiał, że opłaca się znosić kaprysy i niehu-mory tej gwiazdy, która potrafiła wyprowadzić z równowagi zarówno kolegów, jak i producentów. Zamknięta w sobie, izolująca się od otoczenia, wraz z pojawieniem się kamery stawała się inną kobietą, wcielała w odgrywaną postać tak jak żadna inna aktorka. Talent Garbo rozwinął się w pełni i wykrystalizował w wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, z którą związała swe losy od końca czerwca 1925 r. Współpracowała z takimi reżyserami, jak William Daniels, Georg Wilhelm Pabst, Edmund Goulding. Nakręciła wiele filmów, do najbardziej znanych zalicza się Zatraconą ulicę, Kusicielkę, Symfonię zmysłów, Annę Kareninę, Ludzi w hotelu, Królową Krystynę, Damę kameliową i Panią Walewską.
Czy była wielką aktorką? Zadawanie tego pytania świadczy o niezrozumieniu charakteru kina. Odpowiedzią na nie byłoby niewiele znaczące „tak". Tak, była wielką aktorką, ale nie potrzebowała nią być. Już samo określenie „aktorstwo gwiazdy" zawiera w sobie sprzeczność: niektóre gwiazdy nie grają, niektóre aktorki nie są gwiazdami. Gwiazda jest bardziej niezręcznym, ale autentycznym określeniem Garbo. Garbo w zasadzie nigdy nie potrzebowała grać, a jednak niewiele aktorek zagrało aż tyle ról. Pokazywała nam tak wiele aspektów swojej istoty — fizycznej, seksualnej, umysłowej i czysto uczuciowej. Instynktownie wczuwała się w rolę (w każdą jej część), zanim kamera zaczynała się kręcić i zanim rozbłysły reflektory. Wtedy pozwalała swym myślom i uczuciom działać wraz ze światłem i cieniem, i niepowtarzalną architekturą rysów swej twarzy.
(Fragment książki)
Spis rzeczy
Wprowadzenie .
ROZDZIAŁ PIERWSZY
Greta Gustafsson. 1905-1925
ROZDZIAŁ DRUGI
Lata w wytwórni MGM. 1925-1941
ROZDZIAŁ TRZECI
Nareszcie sama
Fiłmografia
Przypisy
Indeks nazwisk
Indeks filmów
Spis ilustracji