Savonarola i Florentyńczycy Norbert Hugede
Producent: [66]
Cena: 8,00 zł
PAX 1988, str. 226, stan db [podniszczona lekko okładka]
Norbert Hugede, autor pasjonującej książki o Girolamie Savonaroli, opartej na obszernej bibliografii, stara się pokazać, kim był naprawdę ten dominikanin pochodzący z Ferrary: świętym, natchnionym prorokiem, kaznodzieją, antychrystem, a może po prostu nerwowo chorym człowiekiem nękanym przez apokaliptyczne wizje, które stały się głównym tematem wszystkich jego kazań. Wygłaszał je przede wszystkim we Florencji, z którą związane było całe jego życie, najpierw jako zwykłego zakonnika, z czasem opata klasztoru San Marco.Mimowolny uczestnik rozgrywek między Stolicą Apostołką a Medyceuszami wygnanymi z miasta w 1494 roku, znajdował zadziwiający posłuch wśród mieszkańców renesansowej Florencji i stał się niejako ich duchowym przywódcą, choć wzywał do całkowitej rezygnacji z „rozkoszy tego śwista" nakłaniając do pokuty i organizując tak zwane „paleni marności". Płonące stosy pochłonęły wówczas również mnóstwo cennych dzieł sztuki i zbiorów bibliotecznych.
Natchnione, ale często budzące grozę kazania, znajdowały również wielu oponentów i stały się w końcu przyczyną tragicznego, choć przewidywanego przez Savonarolę finału jego działalności. Obłożony klątwą przez papieża Aleksandra VI, a później oskarżony także o herezję, zginął spalony na stosie w 1498 roku.
Norbert Hugede, autor pasjonującej książki o Girolamie Savonaroli, opartej na obszernej bibliografii, stara się pokazać, kim był naprawdę ten dominikanin pochodzący z Ferrary: świętym, natchnionym prorokiem, kaznodzieją, antychrystem, a może po prostu nerwowo chorym człowiekiem nękanym przez apokaliptyczne wizje, które stały się głównym tematem wszystkich jego kazań. Wygłaszał je przede wszystkim we Florencji, z którą związane było całe jego życie, najpierw jako zwykłego zakonnika, z czasem opata klasztoru San Marco.Mimowolny uczestnik rozgrywek między Stolicą Apostołką a Medyceuszami wygnanymi z miasta w 1494 roku, znajdował zadziwiający posłuch wśród mieszkańców renesansowej Florencji i stał się niejako ich duchowym przywódcą, choć wzywał do całkowitej rezygnacji z „rozkoszy tego śwista" nakłaniając do pokuty i organizując tak zwane „paleni marności". Płonące stosy pochłonęły wówczas również mnóstwo cennych dzieł sztuki i zbiorów bibliotecznych.
Natchnione, ale często budzące grozę kazania, znajdowały również wielu oponentów i stały się w końcu przyczyną tragicznego, choć przewidywanego przez Savonarolę finału jego działalności. Obłożony klątwą przez papieża Aleksandra VI, a później oskarżony także o herezję, zginął spalony na stosie w 1498 roku.