Myśli Blaise PASCAL
Producent: (29)
Cena: 14,00 zł
przekład TADEUSZA ŻELEŃSKIEGO (Boya)
PAX 1968 str. 460 stan db+ (podniszczona lekko okładka,
Byl raz człowiek, który mając lat dwanaście
— z kresek i kółek wyczarował matematykę; który mając szesnaście — ułożył traktat o stożkach najbardziej uczony ze wszystkich, jakie były znane od czasów starożytnych; który mając dziewiętnaście — sprowadził do działania maszyny umiejętność dotąd czysto rozumową; który mając dwadzieścia trzy — ustalił fakt ciężaru powietrza i unicestwi] jeden z wielkich błędów dawnej fizyki; który w latach, w których inni zaczynają się niejako rodzić, przebiegłszy cały krąg ludzkich umiejętności dostrzegł ich nicość i zwrócił swoją myśl ku religii; który od tej chwili aż do śmierci w trzydziestym dziewiątym roku życia — zawsze cierpiący i słaby
— utrwalił język Bossueta i Racine'a, dając w nim wzory zarówno najbardziej doskonałej ironii, jak i najmocniej przekonującej argumentacji; który wreszcie — w krótkich przerwach między cierpieniem a cierpieniem — rozwiązał dla rozrywki jedno z najbardziej zawiłych zagadnień geometrii i rzucił na papier myśli tyleż Boże co człowiecze.
Ten druzgocący geniusz zwał się Blaise Pascal.
PAX 1968 str. 460 stan db+ (podniszczona lekko okładka,
Byl raz człowiek, który mając lat dwanaście
— z kresek i kółek wyczarował matematykę; który mając szesnaście — ułożył traktat o stożkach najbardziej uczony ze wszystkich, jakie były znane od czasów starożytnych; który mając dziewiętnaście — sprowadził do działania maszyny umiejętność dotąd czysto rozumową; który mając dwadzieścia trzy — ustalił fakt ciężaru powietrza i unicestwi] jeden z wielkich błędów dawnej fizyki; który w latach, w których inni zaczynają się niejako rodzić, przebiegłszy cały krąg ludzkich umiejętności dostrzegł ich nicość i zwrócił swoją myśl ku religii; który od tej chwili aż do śmierci w trzydziestym dziewiątym roku życia — zawsze cierpiący i słaby
— utrwalił język Bossueta i Racine'a, dając w nim wzory zarówno najbardziej doskonałej ironii, jak i najmocniej przekonującej argumentacji; który wreszcie — w krótkich przerwach między cierpieniem a cierpieniem — rozwiązał dla rozrywki jedno z najbardziej zawiłych zagadnień geometrii i rzucił na papier myśli tyleż Boże co człowiecze.
Ten druzgocący geniusz zwał się Blaise Pascal.