POKUSY NOWOCZESNOŚCI POLSKIE DYLEMATY ROZWOJOWE Marek S. Szczepański
Producent: (29)
Cena: 10,00 zł
amp 1992, str. 110, stan db (zaznaczenia)
Marek Stanisław Szczepański (ur. 1956), socjolog, profesor w Uniwersytecie Ślgskim (kierownik Zakładu Socjologii Rozwoju) i w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie (kierownik Zakładu Socjologii). Od wielu lat zainteresowany studiami porównawczymi nad zacofaniem i rozwojem w skali światowej oraz problematykq urbanizacji. Autor licznych prac naukowych i publicystycznych, między innymi: Modernizacja - rozwój zależny - rozwój endogenny (Katowice 1989), Manowce władzy (Warszawa 1990), Miasto socjalistyczne i świat społeczny jego mieszkańców (Warszawa 1991).
"Już w XVII wieku Polska była - gdyby użyć współczesnej terminologii -państwem zacofanym gospodarczo. Ten niekorzystny jej status utrwaliły, co wydać się może paradoksalne, odkrycia geograficzne i następujące po nich aneksje terytorialne. Najlepiej rozwinięte kraje Starego Kontynentu zaczęły bowiem interesować się obszarami pozaeuropejskimi, tam właśnie lokując kapitały i ludzi interesu. Odbywało się to - jak wolno sądzić - kosztem Polski i całej Europy Wschodniej, odtqd już mniej atrakcyjnej gospodarczo, choć wciqż zaopatrującej rynki przodujących państw w zboże i drewno. Naturalnym zwieńczeniem kolonialnej pozycji kraju i postępujgcej w ślad za niq marginalizacji politycznej w europejskim systemie światowym - gdyby użyć terminu F. P. Braudela - były rozbiory Polski."
Marek Stanisław Szczepański (ur. 1956), socjolog, profesor w Uniwersytecie Ślgskim (kierownik Zakładu Socjologii Rozwoju) i w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie (kierownik Zakładu Socjologii). Od wielu lat zainteresowany studiami porównawczymi nad zacofaniem i rozwojem w skali światowej oraz problematykq urbanizacji. Autor licznych prac naukowych i publicystycznych, między innymi: Modernizacja - rozwój zależny - rozwój endogenny (Katowice 1989), Manowce władzy (Warszawa 1990), Miasto socjalistyczne i świat społeczny jego mieszkańców (Warszawa 1991).
"Już w XVII wieku Polska była - gdyby użyć współczesnej terminologii -państwem zacofanym gospodarczo. Ten niekorzystny jej status utrwaliły, co wydać się może paradoksalne, odkrycia geograficzne i następujące po nich aneksje terytorialne. Najlepiej rozwinięte kraje Starego Kontynentu zaczęły bowiem interesować się obszarami pozaeuropejskimi, tam właśnie lokując kapitały i ludzi interesu. Odbywało się to - jak wolno sądzić - kosztem Polski i całej Europy Wschodniej, odtqd już mniej atrakcyjnej gospodarczo, choć wciqż zaopatrującej rynki przodujących państw w zboże i drewno. Naturalnym zwieńczeniem kolonialnej pozycji kraju i postępujgcej w ślad za niq marginalizacji politycznej w europejskim systemie światowym - gdyby użyć terminu F. P. Braudela - były rozbiory Polski."