SŁOWNIK SZTUKI FRANCUSKIEJ
Producent: (13)
WP 1977 str. 536 , stan bdb- (podniszczona lekko okładka)
ISBN
SŁOWNIK SZTUKI FRANCUSKIEJ - pierwsze w Polsce wydawnictwo encyklopedyczne tego rodzaju - zapoczątkował nową serię słowników sztuki poszczególnych krajów europejskich.
SŁOWNIK SZTUKI FRANCUSKIEJ jest publikacją o charakterze popularnonaukowym, przydatną zarówno dla miłośników kultury i sztuki, jak i tych Czytelników, którzy udając się w celach turystycznych do Francji pragną uzupełnić swoje wiadomości na temat twórców i zabytków artystycznych tego kraju.
SŁOWNIK obejmuje około 1100 haseł w układzie analfabetyczny oraz obszerny artykuł „Sztuka francuska" będący chronologiczno-rzeczowym zarysem dziejów twórczości artystycznej na terenie Francji (osobny rozdział dotyczy stosunków polsko-francuskich).
W części alfabetycznej SŁOWNIKA znajdują się biogramy, hasła dotyczące obiektów architektonicznych oraz rzeczowe.
Materiał ilustracyjny obejmuje około 500 reprodukcji, planów i mapek zamieszczonych zarówno w części słownikowej, jak i w artykule. W biogramach omówiono działalność architektów, rzeźbiarzy, malarzy, grafików, artystów-rzemieślników (jak np. tkacze, ebeniści, ceramicy, złotnicy, introligatorzy), marszandów, historyków i teoretyków sztuki zarówno Francuzów, jak i cudzoziemców przebywających we Francji.
Najwybitniejsze obiekty architektoniczne mają w SŁOWNIKU oddzielne hasła. Inne zabytki zostały omówione zbiorczo pod nazwą miejscowości, w której powstały. Ich znaczenie dla poszczególnych regionów znajduje odbicie w syntetycznych hasłach poświęconych artystycznym dziejom krain historycznych.
Hasła rzeczowe omawiają charakterystyczne dla Francji style, kierunki, szkoły, ugrupowania, instytucje artystyczne (uczelnie, muzea, salony, galerie), ośrodki rzemiosła i wybrane zjawiska dotyczące historii kultury artystycznej (np. dzielnice Paryża, kawiarnie, słynne siedziby twórców).
Uzupełnieniem SŁOWNIKA są indeksy (osób i miejscowości), zawierające daty życia twórców wspomnianych w tekście, a także informujące o ilustracjach zamieszczonych w obydwu częściach SŁOWNIKA.
ISBN
SŁOWNIK SZTUKI FRANCUSKIEJ - pierwsze w Polsce wydawnictwo encyklopedyczne tego rodzaju - zapoczątkował nową serię słowników sztuki poszczególnych krajów europejskich.
SŁOWNIK SZTUKI FRANCUSKIEJ jest publikacją o charakterze popularnonaukowym, przydatną zarówno dla miłośników kultury i sztuki, jak i tych Czytelników, którzy udając się w celach turystycznych do Francji pragną uzupełnić swoje wiadomości na temat twórców i zabytków artystycznych tego kraju.
SŁOWNIK obejmuje około 1100 haseł w układzie analfabetyczny oraz obszerny artykuł „Sztuka francuska" będący chronologiczno-rzeczowym zarysem dziejów twórczości artystycznej na terenie Francji (osobny rozdział dotyczy stosunków polsko-francuskich).
W części alfabetycznej SŁOWNIKA znajdują się biogramy, hasła dotyczące obiektów architektonicznych oraz rzeczowe.
Materiał ilustracyjny obejmuje około 500 reprodukcji, planów i mapek zamieszczonych zarówno w części słownikowej, jak i w artykule. W biogramach omówiono działalność architektów, rzeźbiarzy, malarzy, grafików, artystów-rzemieślników (jak np. tkacze, ebeniści, ceramicy, złotnicy, introligatorzy), marszandów, historyków i teoretyków sztuki zarówno Francuzów, jak i cudzoziemców przebywających we Francji.
Najwybitniejsze obiekty architektoniczne mają w SŁOWNIKU oddzielne hasła. Inne zabytki zostały omówione zbiorczo pod nazwą miejscowości, w której powstały. Ich znaczenie dla poszczególnych regionów znajduje odbicie w syntetycznych hasłach poświęconych artystycznym dziejom krain historycznych.
Hasła rzeczowe omawiają charakterystyczne dla Francji style, kierunki, szkoły, ugrupowania, instytucje artystyczne (uczelnie, muzea, salony, galerie), ośrodki rzemiosła i wybrane zjawiska dotyczące historii kultury artystycznej (np. dzielnice Paryża, kawiarnie, słynne siedziby twórców).
Uzupełnieniem SŁOWNIKA są indeksy (osób i miejscowości), zawierające daty życia twórców wspomnianych w tekście, a także informujące o ilustracjach zamieszczonych w obydwu częściach SŁOWNIKA.