PRZEWODNIK OPEROWY LESŁAW JAWORSKI
Producent: (4)
PRZEDMOWA.
Książeczka, której nowe wydanie jawi się na półkach księgarskich, nie potrzebuje właściwie polecenia.
Ukazanie się jej — na krótko przed wybuchem wojny — powitały zarówno koła fachowe, jako też szerokie sfery miłośników muzyki z prawdziwem zadowoleniem.
Wypełniała .bowiem ksJażka prof. Jaworskiego poważną lukę w naszej literaturze muzycznej, dla melomanów zaś stawała się dobrym, rozumnym i subtelnym przewodnikiemw dziedzinie sztuki operowej.
Nic więc dziwnego, że — mimo czasów wojennych — roz-szedł się pierwszy nakład w setkach egzemplarzy i wyczerpał w krótkim czasie całkowicie.
Odrodzone życie artystyczne w wolnej Polsce pchnęło tymczasem operę naszą na nowe tory. Wielkie ośrodki kulturalne ujawniły wiele żywotności i siły twórczej w tym względzie. Obok dawnych, tradycyjnych scen operowych we Lwowie i Warszawie, powstały nowe —. w_ Poznaniu i Krakowie. Ruch ten nie ustał, ale wzmaga się stale. Porwał on i ogarnął szerokie warstwy kulturalnej publiczności polskiej, objawiającej coraz żywsze zainteresowanie dla twórczości operowej. Brak .Przewodnika* dawał się coraz bardziej odczuwać a ciągły popyt na pożyteczną książkę skłonił wydawców do powtórzenia nakładu.
W obecnych czasach była to sprawa niełatwa. Dzięki jednak energji i zapobiegliwości jednostek, jakoteż dobrej woli autora
udało się pokonać wszelkie trudności i zamierzone dzieło doprowadzić do skutku.
Nowe wydanie jest naprawdę „nowem", poczyniono w niem bowiem aaleko idące zmiany, wywołane odmiennymi warunkami, w jakich się książka niniejsza ukazuje.
Pragnieniem zarówno autora jak i wydawców było uwzględnić twórczość operową polską w jaknajszerszych rozmiarach. Niestety myśli tej — z przyczyn czysto zewnętrznych — nie można było w całej pełni zrealizować.
Mimo to obejmuje „Przewodnik" pokaźną liczbę 20 oper polskich, wśród których widnieją najnowsze, nie grane dotychczas na scenach naszych, twory kompozytorów rodzimych.
Dział oper obcych uległ z jednej strony ograniczeniu, przez odrzucenie oper dawniejszych, nie grywanych u nas, z drugiej zaś powiększył się znacznie, przez dodanie szeregu najnowszych utworów operowych, wybitnych kompozytorów zagranicznych.
Uwzględniono również kilka dawniejszych operetek w .wielkim stylu", pojawiających się często na scenach operowych. (Baron cygański, Nietoperz, Orfeusz w piekle, Piękna Helena).
Tak więc dołożono wszelkich starań, by książkę ulepszyć i zastosować do potrzeb bieżącej chwili.
Zyska 'eź ona zapewne liczne koła zwolenników, którzy zawdzięczać jej będą nie tylko wiele chwil miłych i pożytecznych, ale znajdą w niej równocześnie wytrawnego .cicerone" w bogatym dziale sztuki operowej.
Lwów, w listopadzie 1921.
Dr. Juljusz Balicki