POCZTA OJCA MALACHIASZA tom I
Cena: 12,00 zł
ZNAK 1970, str. 394, stan db (zakurzona)
Tom niniejszy zawiera wybrane teksty „Poczty Ojca Ma- lachiasza", ułożone w działy i zaopatrzone w obszerny indeks rzeczowy. Jest to szczególny rodzaj publicystyki. Niesłuszne byłoby traktować je jako podręcznik teologii, poszczególne listy mają bowiem charakter bezpośredniej rozmowy z indywidualnym korespondentem i nie roszczą sobie pretensji ani do systematycznego wykładu danego zagadnienia, ani do wyczerpania go. Są to jakby małe eseje na tematy religijno-moralne, pisane przez nie-teologa i rjie-duchowne-go, współczesnym,- „świeckim" językiem. Być może dzięki temu okazały się tak komunikatywne również dla nie-kato-lików, także dla niewierzących.
Teolog mógłby jednak zgłaszać pewne pretensje do niektórych sformułowań czy terminów, domagając się ich dokładniejszego sprecyzowania, uzupełnienia bądź też wymiany. W szczególności władze kościelne, które udzieliły książce Im-primatur, zgłaszają zastrzeżenia: 1) co do problemu interpretacji słów Ukrzyżowanego: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił" (s. 141—144, 365—368), uważając, iż sugerowany przez Autora stan zwątpienia koliduje z Boską świadomością Chrystusa; 2) co do kwestii ujęcia problemu pobożności (s. 183— —185), którą Autor zdaje się uniezależniać od intencji religijnych; wreszcie 3) w sprawie niedoceniania przez Autora religijnego i duszpasterskiego znaczenia tzw. stałego spowiednika (s. 212—216).
Wydawnictwo ZNAK
Tom niniejszy zawiera wybrane teksty „Poczty Ojca Ma- lachiasza", ułożone w działy i zaopatrzone w obszerny indeks rzeczowy. Jest to szczególny rodzaj publicystyki. Niesłuszne byłoby traktować je jako podręcznik teologii, poszczególne listy mają bowiem charakter bezpośredniej rozmowy z indywidualnym korespondentem i nie roszczą sobie pretensji ani do systematycznego wykładu danego zagadnienia, ani do wyczerpania go. Są to jakby małe eseje na tematy religijno-moralne, pisane przez nie-teologa i rjie-duchowne-go, współczesnym,- „świeckim" językiem. Być może dzięki temu okazały się tak komunikatywne również dla nie-kato-lików, także dla niewierzących.
Teolog mógłby jednak zgłaszać pewne pretensje do niektórych sformułowań czy terminów, domagając się ich dokładniejszego sprecyzowania, uzupełnienia bądź też wymiany. W szczególności władze kościelne, które udzieliły książce Im-primatur, zgłaszają zastrzeżenia: 1) co do problemu interpretacji słów Ukrzyżowanego: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił" (s. 141—144, 365—368), uważając, iż sugerowany przez Autora stan zwątpienia koliduje z Boską świadomością Chrystusa; 2) co do kwestii ujęcia problemu pobożności (s. 183— —185), którą Autor zdaje się uniezależniać od intencji religijnych; wreszcie 3) w sprawie niedoceniania przez Autora religijnego i duszpasterskiego znaczenia tzw. stałego spowiednika (s. 212—216).
Wydawnictwo ZNAK