PIERWSZA POMOC doc. dr hab. med. Artur Dziak, mgr Maria Dziak, dr med. Sławomir Hołub
Producent: (27)
Cena: 9,00 zł
PZWL 1985, str. 250, stan db (podniszczona poocierana okładka, wnętrze bdb)
PRZEDMOWA
Spośród 300 000 fachowych pracowników służby zdrowia w Polsce 1lz stanowią pielęgniarki. Dlatego właśnie najczęściej nie pogotowie ratunkowe, nie specjaliści anestezjolodzy i chirurdzy urazowi, lecz pielęgniarka ma okazję udzielić pierwszej pomocy ofiarom różnorodnych wypadków. Nie ma wtedy komu tłumaczyć, że szkołę ukończyło się przed kilku czy kilkunastu laty, że pierwszej pomocy uczono i słuchano jako przedmiotu nadobowiązkowego albo że do udzielania pierwszej pomocy potrzebny jest zestaw wymieniany na czterech stronach podręcznika. Zebrany tłumek patrzy uważnie na ręce i trzeba udowodnić, że ma się pełne prawo do noszenia białego czepka. Konieczne jest bowiem wówczas wykazanie się fachowymi umiejętnościami, których społeczeństwo ma prawo oczekiwać od pielęgniarki.
Właśnie o te umiejętności chodziło autorom niniejszej książki, którzy uparcie i od dawna twierdzą, że skuteczność pierwszej pomocy zależy od sposobu jej udzielania bardziej niż od nowoczesnego sprzętu ratowniczego.
Jako formę publikacji wybraliśmy metodę obrazowo-opisową licząc, że pozwoli ona łatwiej opanować pamięciowo schemat postępowania w poszczególnych, specyficznych sytuacjach. Staraliśmy się być „blisko życia", gdyż nieszczęśliwe wypadki nie wybierają „miejsca ani godziny". Liczymy, że obecne wydanie podręcznika znajdzie właściwe przyjęcie wśród pielęgniarek, gdyż nie ma niczego ważniejszego od ratowania ludzkiego życia i zmniejszania ludzkiego nieszczęścia.
Warszawa, 1984
Autorzy
PRZEDMOWA
Spośród 300 000 fachowych pracowników służby zdrowia w Polsce 1lz stanowią pielęgniarki. Dlatego właśnie najczęściej nie pogotowie ratunkowe, nie specjaliści anestezjolodzy i chirurdzy urazowi, lecz pielęgniarka ma okazję udzielić pierwszej pomocy ofiarom różnorodnych wypadków. Nie ma wtedy komu tłumaczyć, że szkołę ukończyło się przed kilku czy kilkunastu laty, że pierwszej pomocy uczono i słuchano jako przedmiotu nadobowiązkowego albo że do udzielania pierwszej pomocy potrzebny jest zestaw wymieniany na czterech stronach podręcznika. Zebrany tłumek patrzy uważnie na ręce i trzeba udowodnić, że ma się pełne prawo do noszenia białego czepka. Konieczne jest bowiem wówczas wykazanie się fachowymi umiejętnościami, których społeczeństwo ma prawo oczekiwać od pielęgniarki.
Właśnie o te umiejętności chodziło autorom niniejszej książki, którzy uparcie i od dawna twierdzą, że skuteczność pierwszej pomocy zależy od sposobu jej udzielania bardziej niż od nowoczesnego sprzętu ratowniczego.
Jako formę publikacji wybraliśmy metodę obrazowo-opisową licząc, że pozwoli ona łatwiej opanować pamięciowo schemat postępowania w poszczególnych, specyficznych sytuacjach. Staraliśmy się być „blisko życia", gdyż nieszczęśliwe wypadki nie wybierają „miejsca ani godziny". Liczymy, że obecne wydanie podręcznika znajdzie właściwe przyjęcie wśród pielęgniarek, gdyż nie ma niczego ważniejszego od ratowania ludzkiego życia i zmniejszania ludzkiego nieszczęścia.
Warszawa, 1984
Autorzy