Henryk VIII Albert Frederick Pollard
Cena: 10,00 zł
PIW 1979, str. 288, stan bdb-
Albert Frederick Pollard (1869-1948)
kształtował swój warsztat historyka jako współwydawca angielskiego Słownika Biograficznego, do którego napisał około 500 haseł. W 1903 roku został profesorem w University College w Londynie. Był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Historycznego i wydawcą czasopisma History. W 1920 roku udało mu się zrealizować wieloletnie marzenie — z jego inicjatywy powstał Instytut Badań Historycznych. Pollard opublikował m.in. biografie arcybiskupa Tomasza Cranmera, kardynała Wolseya, tom Politycznej historii Anglii obejmujący lata 1547-1603. Do dziś uważany jest za jednego z najwybitniejszych znawców epoki Tudorów (1485-1603), a jego książka o Henryku VIII, wydana po raz pierwszy w 1902 roku i wielokrotnie wznawiana, jest podstawową biografią tego niezwykłego monarchy. Pollard należy do historyków broniących kontrowersyjnego władcy, króla, który dokonał w Anglii ogromnego przewrotu, a choć równie bezwzględnie rozstawał się z własnymi żonami, co z niewygodnymi ministrami, do końca liczyć mógł na pomoc i poparcie poddanych swego królestwa.
Albert Frederick Pollard (1869-1948)
kształtował swój warsztat historyka jako współwydawca angielskiego Słownika Biograficznego, do którego napisał około 500 haseł. W 1903 roku został profesorem w University College w Londynie. Był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Historycznego i wydawcą czasopisma History. W 1920 roku udało mu się zrealizować wieloletnie marzenie — z jego inicjatywy powstał Instytut Badań Historycznych. Pollard opublikował m.in. biografie arcybiskupa Tomasza Cranmera, kardynała Wolseya, tom Politycznej historii Anglii obejmujący lata 1547-1603. Do dziś uważany jest za jednego z najwybitniejszych znawców epoki Tudorów (1485-1603), a jego książka o Henryku VIII, wydana po raz pierwszy w 1902 roku i wielokrotnie wznawiana, jest podstawową biografią tego niezwykłego monarchy. Pollard należy do historyków broniących kontrowersyjnego władcy, króla, który dokonał w Anglii ogromnego przewrotu, a choć równie bezwzględnie rozstawał się z własnymi żonami, co z niewygodnymi ministrami, do końca liczyć mógł na pomoc i poparcie poddanych swego królestwa.