BAL W OPERZE JULIAN TUWIM
Cena: 7,00 zł
Produkt aktualnie niedostępny
Czytelnik 1982, str 50, stan bdb-
Z ilustracjami
Bronisława Wojciecha Linkego
Bal w Operze, najwybitniejsze obok Kwiatów polskich dzieło Tuwima, ukazuje się dzisiaj - w 46 lat po napisaniu - po raz pierwszy w osobnej edycji książkowej i po raz pierwszy jest to tekst pełny. Poemat powstał latem 1936 roku w Sikorzu koło Płocka, majątku pp. Piwnickich, jak
0 tym wspomina Janusz Minkiewicz („Świat" 1954 nr 27). Demaskatorski, drapieżny charakter od razu przekreślał możliwość jego publikacji. Znany był jedynie w kręgu osób, którym poeta utwór udostępniał. Wśród szczątków przedwojennego archiwum Tuwima zachował się list Adama Kadena do poety z 14 X 1936 r., przekazujący wrażenia Adolfa Nowaczyńskiego i Anieli Gruszeckiej z lektury poematu. List ten, z którego wynika, że czytano pełny tekst (wraz z zakończeniem z Objawienia św. Jana), jest dziś właściwie jedynym dowodem wyznaczającym górną datę powstania utworu.
Łagodniejsze fragmenty ukazały się w prasie socjalistycznej.
I tak, w numerach z Bożego Narodzenia 1936 r. w warszawskim i radomskim „Robotniku" oraz krakowskim „Naprzodzie" ogłoszono większość części I (do: „Orkiestra gra! Orkiestra gra!") i część III. W numerze rocznicowym „Dziennika Ludowego" (1938 nr 54), którego redaktorem był Zbigniew Mitzner, opublikowano połowę części VIII (do: „Zakrążyły diabelsko robaczywe pieniądze"). Wreszcie część VI (bez ostatniej zwrotki) pojawiła się w „Skamandrze" (1937 nr 87-89).
Z ilustracjami
Bronisława Wojciecha Linkego
Bal w Operze, najwybitniejsze obok Kwiatów polskich dzieło Tuwima, ukazuje się dzisiaj - w 46 lat po napisaniu - po raz pierwszy w osobnej edycji książkowej i po raz pierwszy jest to tekst pełny. Poemat powstał latem 1936 roku w Sikorzu koło Płocka, majątku pp. Piwnickich, jak
0 tym wspomina Janusz Minkiewicz („Świat" 1954 nr 27). Demaskatorski, drapieżny charakter od razu przekreślał możliwość jego publikacji. Znany był jedynie w kręgu osób, którym poeta utwór udostępniał. Wśród szczątków przedwojennego archiwum Tuwima zachował się list Adama Kadena do poety z 14 X 1936 r., przekazujący wrażenia Adolfa Nowaczyńskiego i Anieli Gruszeckiej z lektury poematu. List ten, z którego wynika, że czytano pełny tekst (wraz z zakończeniem z Objawienia św. Jana), jest dziś właściwie jedynym dowodem wyznaczającym górną datę powstania utworu.
Łagodniejsze fragmenty ukazały się w prasie socjalistycznej.
I tak, w numerach z Bożego Narodzenia 1936 r. w warszawskim i radomskim „Robotniku" oraz krakowskim „Naprzodzie" ogłoszono większość części I (do: „Orkiestra gra! Orkiestra gra!") i część III. W numerze rocznicowym „Dziennika Ludowego" (1938 nr 54), którego redaktorem był Zbigniew Mitzner, opublikowano połowę części VIII (do: „Zakrążyły diabelsko robaczywe pieniądze"). Wreszcie część VI (bez ostatniej zwrotki) pojawiła się w „Skamandrze" (1937 nr 87-89).