OBOZOWE REFLEKSJE OFLAG II C JÓZEF KUROPIESKA
Producent: [17]
Cena: 10,00 zł
Produkt aktualnie niedostępny
KAW 1985, str. 248, stan db (podniszczona okładka)
ISBN 83-03-00962-1
Urodził się w Jedlni (Puszcza Kozienicka). W młodości harcerz i młodociany peowiak. W 1920 r. wstępuje do wojska jako ochotnik. Po ukończeniu szkoły średniej słuchacz Szkoły Podchorążych i Oficerskiej Szkoły Piechoty w Warszawie. Praktyki odbył w korpusie kadetów we Lwowie w 1924 r. i w szkole podoficerskiej 85 pułku strzelców wileńskich. Był świadkiem rozmowy marszałka J. Piłsudskiego i prezydenta S. Wojciechowskiego i uczestnikiem walk wokół Belwederu w czasie majowego przewrotu 1926 r. W 1931 r. kończy kurs obserwatorów lotniczych w Dęblinie. Wyższą Szkołę Wojenną kończy w 1936 r., następnie otrzymuje przydział do 22 DPG w Przemyślu na stanowisko pierwszego oficera sztabu. W 1938 r. przeniesiony do Wojskowego Biura Historycznego.
Od marca 1939 r. oficer operacyjny Grupy Operacyjnej „Bielsko" w składzie Armii ,,Kraków". Po bitwie pod Tomaszowem Lubelskim i Rawą Ruską w niewoli niemieckiej w obozach: Braunschweig, Woldenberg, Sandbostel, Lubeka.
Natychmiast po wyzwoleniu wraca do kraju i otrzymuje przydział do oddziału operacyjnego Sztabu Generalnego. Bierze udział w paradzie Zwycięstwa w Moskwie. We wrześniu 1945 r. mianowany szefem sztabu specjalnej misji wojskowej w Anglii, od lutego 1946 r. tamże attache wojskowy. Od maja 1947 r. zastępca Komendanta Akademii Sztabu Generalnego d/s Naukowych, a od maja 1948 r. I Zastępca Komendanta tejże uczelni. W kwietniu 1949 r. powołany na szefa sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego.
Od kwietnia 1956 r. Naczelny Redaktor Wojskowego Przeglądu Historycznego, a od października tegoż roku dowódca Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W kwietniu 1964 r. powołany na stanowisko Komendanta Akademii Sztabu Generalnego.
W lipcu 1968 r. przeniesiony w stan spoczynku. Autor wielu opracowań i książek.
ISBN 83-03-00962-1
Urodził się w Jedlni (Puszcza Kozienicka). W młodości harcerz i młodociany peowiak. W 1920 r. wstępuje do wojska jako ochotnik. Po ukończeniu szkoły średniej słuchacz Szkoły Podchorążych i Oficerskiej Szkoły Piechoty w Warszawie. Praktyki odbył w korpusie kadetów we Lwowie w 1924 r. i w szkole podoficerskiej 85 pułku strzelców wileńskich. Był świadkiem rozmowy marszałka J. Piłsudskiego i prezydenta S. Wojciechowskiego i uczestnikiem walk wokół Belwederu w czasie majowego przewrotu 1926 r. W 1931 r. kończy kurs obserwatorów lotniczych w Dęblinie. Wyższą Szkołę Wojenną kończy w 1936 r., następnie otrzymuje przydział do 22 DPG w Przemyślu na stanowisko pierwszego oficera sztabu. W 1938 r. przeniesiony do Wojskowego Biura Historycznego.
Od marca 1939 r. oficer operacyjny Grupy Operacyjnej „Bielsko" w składzie Armii ,,Kraków". Po bitwie pod Tomaszowem Lubelskim i Rawą Ruską w niewoli niemieckiej w obozach: Braunschweig, Woldenberg, Sandbostel, Lubeka.
Natychmiast po wyzwoleniu wraca do kraju i otrzymuje przydział do oddziału operacyjnego Sztabu Generalnego. Bierze udział w paradzie Zwycięstwa w Moskwie. We wrześniu 1945 r. mianowany szefem sztabu specjalnej misji wojskowej w Anglii, od lutego 1946 r. tamże attache wojskowy. Od maja 1947 r. zastępca Komendanta Akademii Sztabu Generalnego d/s Naukowych, a od maja 1948 r. I Zastępca Komendanta tejże uczelni. W kwietniu 1949 r. powołany na szefa sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego.
Od kwietnia 1956 r. Naczelny Redaktor Wojskowego Przeglądu Historycznego, a od października tegoż roku dowódca Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W kwietniu 1964 r. powołany na stanowisko Komendanta Akademii Sztabu Generalnego.
W lipcu 1968 r. przeniesiony w stan spoczynku. Autor wielu opracowań i książek.