Wyrzuty sumienia Alba de Cespedes
Cena: 8,00 zł
WL 1982, str. 430, stan bdb-
ISBN 83-08-00549-7
pisarka włoska, półkrwi Kubanka, urodziła się w Rzymie w 1911 roku. Debiutowała na łamach „II Messaggero" w latach trzydziestych. Jej pierwsza powieść Nessuno torna indietro (Nikt nie wraca wstecz) ukazała się w 1938 r. Cespedes współpracowała z takimi czasopismami jak „La Stampa" i „Epoca". Do ważniejszych jej utworów należą powieści: Dalia parte di lei {Jej zdaniem — 1949), Brulion Waler ii Cossati (Quaderno proibito — 1952), Primo e dopo (Przedtem i potem — 1955).
Głównym motywem twórczości Alby de Cespedes jest sytuacja kobiety w społeczeństwie. Wyrzuty sumienia (11 rimorso — 1963 r.) to powieść obyczajowo-psychologiczna o silnych akcentach krytyki społecznej. Autorka ukazując perypetie sercowe swych bohaterów, przedstawicieli bogatego mieszczaństwa włoskiego, umiejętnie i sugestywnie obnaża bankructwo tradycyjnego modelu obyczajowości i etyki mieszczańskiej, opartego na obłudzie i fałszu, zwłaszcza w dziedzinie seksu. Anomalie etyczne i obyczajowe wyciskają piętno na psychice postaci; każda z nich cierpi na kompleks winy, nie umie sobie poradzić — jak mówi o tym tytuł — z wyrzutami sumienia. Główna bohaterka, Fran-cesca Antaldi, zbuntowana przeciw dławiącym ją konwenansom obyczajowym, jest porte parole samej pisarki — zwolenniczki aktywnej, a przede wszystkim nie uchylającej się od odpowiedzialności postawy wobec życia.
ISBN 83-08-00549-7
pisarka włoska, półkrwi Kubanka, urodziła się w Rzymie w 1911 roku. Debiutowała na łamach „II Messaggero" w latach trzydziestych. Jej pierwsza powieść Nessuno torna indietro (Nikt nie wraca wstecz) ukazała się w 1938 r. Cespedes współpracowała z takimi czasopismami jak „La Stampa" i „Epoca". Do ważniejszych jej utworów należą powieści: Dalia parte di lei {Jej zdaniem — 1949), Brulion Waler ii Cossati (Quaderno proibito — 1952), Primo e dopo (Przedtem i potem — 1955).
Głównym motywem twórczości Alby de Cespedes jest sytuacja kobiety w społeczeństwie. Wyrzuty sumienia (11 rimorso — 1963 r.) to powieść obyczajowo-psychologiczna o silnych akcentach krytyki społecznej. Autorka ukazując perypetie sercowe swych bohaterów, przedstawicieli bogatego mieszczaństwa włoskiego, umiejętnie i sugestywnie obnaża bankructwo tradycyjnego modelu obyczajowości i etyki mieszczańskiej, opartego na obłudzie i fałszu, zwłaszcza w dziedzinie seksu. Anomalie etyczne i obyczajowe wyciskają piętno na psychice postaci; każda z nich cierpi na kompleks winy, nie umie sobie poradzić — jak mówi o tym tytuł — z wyrzutami sumienia. Główna bohaterka, Fran-cesca Antaldi, zbuntowana przeciw dławiącym ją konwenansom obyczajowym, jest porte parole samej pisarki — zwolenniczki aktywnej, a przede wszystkim nie uchylającej się od odpowiedzialności postawy wobec życia.