HULTAJE, ZŁOCZYŃCY, WSZETECZNICE W DAWNYM KRAKOWIE O marginesie społecznym XVI—XVIII w
Producent: JAN KRACIK MICHAŁ ROŻEK [12]
Cena: 8,00 zł
Stara cena: 12,00 zł
WL 1986, stron 226 stan db+ (podniszczona lekko okładka, zakurzona)
ISBN 83-08-01019-9
Książka o tych, którzy najmniej posiadali, niewiele mogli i mało znaczyli. Którzy na wysokich schodach poważania i uznania stali najniżej. Rzecz o żebrakach, złodziejach, ladacznicach. Także o drogach, które prowadziły na peryferie miejskiego mrowiska.
Temat przypomina wędrówkę z kompasem w słabo rozpoznanym terenie. Niebogata literatura przedmiotu przynosi wzory najczęściej z historii prawa, struktur społecznych lub sensacyjnych pitavali. Źródła, przeważnie sądowe, narzucają sugestywną wizję złoczyńcy i winowajcy.
Autorzy chcieliby uniknąć zarówno moralistycznych ocen, jak i niewczesnej apologii hultajów i rzezimieszków. Między kreowaniem ich na bohaterów sprzeciwiających się dziejowej niesprawiedliwości a potraktowaniem jako „odpadków" zbiorowości istnieje słabo dotąd poznany obszar prawdy o człowieku społecznie zdegradowanym, który nie sam był winien własnej sytuacji.
Społeczność miejska wyrzucała poza obręb akceptacji wszystkich wyłamujących się spod powszechnie uznanych norm postępowania i reguł współżycia. Nie tolerowano zarówno swoich, jak i napływowych odmieńców. Miasto jednak pomimo wszelkich zakazów, rygorów i represji przyciągało różne elementy. Garnęli się do Krakowa i ci, którzy w nim godziwego zajęcia znaleźć nie zdołali lub nie chcieli. Nie przerażały ich twarde reguły życiowej gry, takież prawo karne, a nawet błysk katowskiego miecza.
(Fragment Wstępu)
WSTĘP
OBRAZ MIASTA (M. ROŻEK)
SPOŁECZNOŚĆ WOBEC WŁASNEGO MARGINESU
INSTYTUCJE I LUDZIE PRAWA (M. ROŻEK)
LUDZI MARGINESU ODMIAN MNOGOŚĆ WIELKA
ŻEBRACY KRACIK
DZIEWKI WSZETECZNE (M. ROŻEK)
ŻYWI LUDZIE (J. KRACIK
PRZYPISY
WYKAZ ŹRÓDEŁ RĘKOPIŚMIENNYCH
WAŻNIEJSZE ŹRÓDŁA DRUKOWANE (WYBRANE POZYCJE)
SZERZEJ UWZGLĘDNIONA LITERATURA
PRZEDMIOTU
ISBN 83-08-01019-9
Książka o tych, którzy najmniej posiadali, niewiele mogli i mało znaczyli. Którzy na wysokich schodach poważania i uznania stali najniżej. Rzecz o żebrakach, złodziejach, ladacznicach. Także o drogach, które prowadziły na peryferie miejskiego mrowiska.
Temat przypomina wędrówkę z kompasem w słabo rozpoznanym terenie. Niebogata literatura przedmiotu przynosi wzory najczęściej z historii prawa, struktur społecznych lub sensacyjnych pitavali. Źródła, przeważnie sądowe, narzucają sugestywną wizję złoczyńcy i winowajcy.
Autorzy chcieliby uniknąć zarówno moralistycznych ocen, jak i niewczesnej apologii hultajów i rzezimieszków. Między kreowaniem ich na bohaterów sprzeciwiających się dziejowej niesprawiedliwości a potraktowaniem jako „odpadków" zbiorowości istnieje słabo dotąd poznany obszar prawdy o człowieku społecznie zdegradowanym, który nie sam był winien własnej sytuacji.
Społeczność miejska wyrzucała poza obręb akceptacji wszystkich wyłamujących się spod powszechnie uznanych norm postępowania i reguł współżycia. Nie tolerowano zarówno swoich, jak i napływowych odmieńców. Miasto jednak pomimo wszelkich zakazów, rygorów i represji przyciągało różne elementy. Garnęli się do Krakowa i ci, którzy w nim godziwego zajęcia znaleźć nie zdołali lub nie chcieli. Nie przerażały ich twarde reguły życiowej gry, takież prawo karne, a nawet błysk katowskiego miecza.
(Fragment Wstępu)
WSTĘP
OBRAZ MIASTA (M. ROŻEK)
SPOŁECZNOŚĆ WOBEC WŁASNEGO MARGINESU
INSTYTUCJE I LUDZIE PRAWA (M. ROŻEK)
LUDZI MARGINESU ODMIAN MNOGOŚĆ WIELKA
ŻEBRACY KRACIK
DZIEWKI WSZETECZNE (M. ROŻEK)
ŻYWI LUDZIE (J. KRACIK
PRZYPISY
WYKAZ ŹRÓDEŁ RĘKOPIŚMIENNYCH
WAŻNIEJSZE ŹRÓDŁA DRUKOWANE (WYBRANE POZYCJE)
SZERZEJ UWZGLĘDNIONA LITERATURA
PRZEDMIOTU