SŁOWNIK MNISZEK BENEDYKTYŃSKICH W POLSCE M. Borkowska OSB

Nakładem opactwa Benedyktynów, rok 1989, str. 168, stan db+(zwykłe ślady używania)

Otóż przyjmuję zasadę, że jako takie będę tu uważać klasztory położone:
a) na ziemiach obecnie znajdujących się w granicach państwa polskiego, oraz
b) na terytoriach, które w czasie istnienia tych klasztorów wchodziły w skład ziem polskich w najszerszym tego słowa znaczeniu, a więc bądź przez lenno, bądź przez unię.
W ten sposób w zakres niniejszego słownika wejdą klasztory śląskie, litewskie i ruskie oraz pomorskie położone na wschód od Odry — ale nie wejdą pomorskie klasztory zaodrzańskie, gdyż nie istniały one jeszcze w latach 1122—27,,kiedy tereny te były przez pięć lat lennem polskim. Klasztory, które na tej zasadzie pozostaną poza tematem słownika, chociaż bywają wymieniane w opracowaniach polskich, zostaną tu krótko omówione w dodatku.
Nie wchodzą też w zakres słownika zgromadzenia czynne, których liczne placówki powstały w XX wieku, ale wyłącznie fundacje monastyczne. Dzieje tych ostatnich zostały doprowadzone do chwili obecnej (1988).

SPIS TREŚCI
WSTĘP
Benedyktynki
Średniowiecze
Kongregacja chełmińska
Kongregacja Niepokalanego Poczęcia NMP
Cysterski
Benedyktynki od Nieustającej Adoracji
Trapistki
Kamedułki
KLASZTORY
Aneks I: Klasztory pominięte w Słowniku
Aneks II: Bractwa przy klasztorach
Bibliografia