KUMOTRY DIOBŁA opowieści ludowe Śląska Opolskiego Dorota Simonides
Producent: (59)
LSW, 1977, str. 182, stan db+ (przykurzona, podniszczona lekko okładka, podpisana)
ISBN
KUMOTRY DIOBŁA to opowieści ludowe Śląska Opolskiego zebrane w latach 1959-1973 i opracowane przez wybitnego znawcę folkloru nadodrzańskiej krainy Dorotę Simonides.
Wśród bajek, anegdot i podań zwracają uwagę opowieści o utopcach (czyli demonach wodnych) wywodzące się z najstarszych prapolskich wierzeń. Podane przez narratorów teksty noszą wyraźne ślady świadomego unowocześnienia np. królewna telefonuje, a smok posługuje się pulpitem sterowniczym.
Zbiór ten to interesujący dokument potwierdzający polską tradycję nadodrzańskiej krainy i mało znaną, lecz jakże bogatą tradycję folklorystyczną Opolszczyzny.
"Na zbiór składa się 259 tekstów, które pod względem gatunkowym przedstawiają się następująco:
12 bajek zwierzęcych
35 bajek magicznych (baśni)
93 anegdoty, dykteryjki 5 podań ajtiologicznych
80 podań wierzeniowych ;
4 podania historyczne
30 opowieści wspomnieniowych.
Jak łatwo zauważyć, przeważają tu opowieści komiczne. Nie jest to sprawą przypadku czy też świadomej koncepcji zbioru, lecz istotnie tak mniej' więcej przedstawia się żywotność poszczególnych gatunków w repertuarze ustnym społeczeństwa opolskiego. Wolno nam tu śmiało dodać, iż identycznie wygląda to nie tylko w innych regionach Polski, lecz w ogóle w Europie i poza nią." - z wstępu
ISBN
KUMOTRY DIOBŁA to opowieści ludowe Śląska Opolskiego zebrane w latach 1959-1973 i opracowane przez wybitnego znawcę folkloru nadodrzańskiej krainy Dorotę Simonides.
Wśród bajek, anegdot i podań zwracają uwagę opowieści o utopcach (czyli demonach wodnych) wywodzące się z najstarszych prapolskich wierzeń. Podane przez narratorów teksty noszą wyraźne ślady świadomego unowocześnienia np. królewna telefonuje, a smok posługuje się pulpitem sterowniczym.
Zbiór ten to interesujący dokument potwierdzający polską tradycję nadodrzańskiej krainy i mało znaną, lecz jakże bogatą tradycję folklorystyczną Opolszczyzny.
"Na zbiór składa się 259 tekstów, które pod względem gatunkowym przedstawiają się następująco:
12 bajek zwierzęcych
35 bajek magicznych (baśni)
93 anegdoty, dykteryjki 5 podań ajtiologicznych
80 podań wierzeniowych ;
4 podania historyczne
30 opowieści wspomnieniowych.
Jak łatwo zauważyć, przeważają tu opowieści komiczne. Nie jest to sprawą przypadku czy też świadomej koncepcji zbioru, lecz istotnie tak mniej' więcej przedstawia się żywotność poszczególnych gatunków w repertuarze ustnym społeczeństwa opolskiego. Wolno nam tu śmiało dodać, iż identycznie wygląda to nie tylko w innych regionach Polski, lecz w ogóle w Europie i poza nią." - z wstępu