SYN KRÓLA BEZROBOTNYCH Rudolf Maroń

2002 str. 280 + zdjęcia, stan bdb
ISBN 83-914917-7-3


Wiele satysfakcji przynosiła mi zawsze możliwość czynienia ludziom dobra. Uważam za naturalne, że z pola widzenia umykało mi wczesne zło. Młodość bywa bowiem zapalczywa i bezkrytyczna. Dopiero rozpoznawanie nieprawości w polityce państwa niedemokratycznego, z ograniczoną suwerennością, polityką gospodarczą z elementami utopii, otwierało mi oczy na wady i zło tkwiące w tamtym systemie. Ale choć moje postępowanie charakteryzował po latach bezkrytycznej wczesnej młodości, nieustanny sprzeciw wobec postępowania niektórych ludzi władzy na jej różnych szczeblach oraz przeciwstawianie się absurdom gospodarczym i kadrowym - byłem człowiekiem, który uważał, że system socjalistyczny był dla Polski najlepszy.

Nie poprawiam wizerunku minionych lat...
Gdy myślę o Ojcu
Trudne dzieciństwo
Pierwsze były potańcówki
Nagła przerwa w karierze
Krótka władza w Tychach
Materiały i dokumenty - 14 lat przed Sierpniem '80
Bezpartyjny dyrektor
Materiały i dokumenty 1980-1989
Rozwalanie Centrostalu
Bez ostatniego rozdziału
Ludzie, których znałem: Władysław Gomułka, Edward Gierek,
Jan Szydlak, Zdzisław Grudzień, Jan Mitręga, Jerzy Ziętek,
Józef Łabudek .
Ja w sprawie
W prasie o Maroniu i Centrostalu
Miscellanea
Słowa życzliwe i serdeczne
Od redaktorów
Indeks nazwisk