DOGMATY I HEREZJE Witold Izdebski, Krzysztof Łęcki
Producent: [21]
Cena: 10,00 zł
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 14,00 zł
TIC 1992 str. 176 stan bdb- (zakurzona)
ISBN 83-85774-00-9
Heraklit mówi, że w czasie czuwania ludzie mają jeden wspólny świat, w czasie snu zaś każdy przenosi się do swego własnego. Pomyślmy, że całość historii jest snem, a wtedy okaże się, że możliwym było, aby w roku 1523 w Norymberdze spalono na stosie niejakiego Immanuela Kanta, który - z pewnością nie bez pomocy czarów - odciął niebo od wysiłków kaznodziejów, pozostawiając bolesną ranę, smród siarki i ogólnie nieprzyjemne wrażenie. Rok później, w Luvennale, mieścinie słynącej z gorzelni i pobożności, obdarto żywcem ze skóry przyjezdnego szewca, Sigismunda Freuda, który opowiadał po gospodach swoje sny, sprośne i obrażające porządnych ludzi. W sprawę tę nie była wmieszana inkwizycja. Wystarczyło poczucie przyzwoitości, wstręt do stosunków kazirodczych i gniew obrażonego ludu. W Roku Pańskim 1525 zanurzono w kąpieli z gorącego ołowiu chłopa, Fiodora Dostojewskiego. Rzecz miała miejsce na rynku w Łęczycy, a chłop poniósł słuszną karę za dwuznaczny stosunek do pewnej zbrodni, która miała tam miejsce. Chodziło o zabicie siekierą staruszki W grę wchodziły również podejrzane poglądy polityczne, z pewnością sekciarskie. Ogólnie rzecz biorąc, chłop nie był w porządku.
Spis treści
Dogmaty i herezje
Postmodernizm pożera kulturę
Kłopoty z nihilizmem
Człowiek bez właściwości
Przypadek Razumowa .
O obiektywności sądów
Koniec wieku rewolucji
Nikczemności procedury materializmu
Europa jako doświadczenie
O sądzie ostatecznym
Traktat o liczbach urojonych
Społeczeństwo pożera postmodernizm
Kultura jako spór o rzeczywistość
ISBN 83-85774-00-9
Heraklit mówi, że w czasie czuwania ludzie mają jeden wspólny świat, w czasie snu zaś każdy przenosi się do swego własnego. Pomyślmy, że całość historii jest snem, a wtedy okaże się, że możliwym było, aby w roku 1523 w Norymberdze spalono na stosie niejakiego Immanuela Kanta, który - z pewnością nie bez pomocy czarów - odciął niebo od wysiłków kaznodziejów, pozostawiając bolesną ranę, smród siarki i ogólnie nieprzyjemne wrażenie. Rok później, w Luvennale, mieścinie słynącej z gorzelni i pobożności, obdarto żywcem ze skóry przyjezdnego szewca, Sigismunda Freuda, który opowiadał po gospodach swoje sny, sprośne i obrażające porządnych ludzi. W sprawę tę nie była wmieszana inkwizycja. Wystarczyło poczucie przyzwoitości, wstręt do stosunków kazirodczych i gniew obrażonego ludu. W Roku Pańskim 1525 zanurzono w kąpieli z gorącego ołowiu chłopa, Fiodora Dostojewskiego. Rzecz miała miejsce na rynku w Łęczycy, a chłop poniósł słuszną karę za dwuznaczny stosunek do pewnej zbrodni, która miała tam miejsce. Chodziło o zabicie siekierą staruszki W grę wchodziły również podejrzane poglądy polityczne, z pewnością sekciarskie. Ogólnie rzecz biorąc, chłop nie był w porządku.
Spis treści
Dogmaty i herezje
Postmodernizm pożera kulturę
Kłopoty z nihilizmem
Człowiek bez właściwości
Przypadek Razumowa .
O obiektywności sądów
Koniec wieku rewolucji
Nikczemności procedury materializmu
Europa jako doświadczenie
O sądzie ostatecznym
Traktat o liczbach urojonych
Społeczeństwo pożera postmodernizm
Kultura jako spór o rzeczywistość