PAJĘCZYNA UTKANA Z CIEMNOŚCI Karl Wagner
Producent: 003
Cena: 8,23 zł
Amber 1991 str. 188 , stan db+ (lekko przetarta na brzegach)
ISBN 83-85079-96-3
"Utkwił wzrok w młodym obcokrajowcu,
poszukującym wiadomości o Kane. — On Jest
złem wcielonym! Trzymaj się od niego z daleka!
Przy takiej cenie za Jego głowę nie ostała się
nawet garstka ludzi w Konsorcjum,
którzy nie sprzedaliby własnej duszy za szansę
wydania go...
Fliegdyś potężne bramy zagradzały wejścia
do grobowców, lecz w ciągu lat zostały wyważone.
Czyje ręce mogły wyrwać tak potężne bramy,
by splądrować groby? To była zła noc
na takie myśli. Wyrzucone kości mieszkańców trumien
leżały starannie rozłupane i pozbawione szpiku.
Czy w taki sposób mogłaby pożreć
rozkładające się zwłoki jakaś istota ludzka
lub przypominająca człowieka?
Kane szybko sięgnął ręką po topór,
który miał przy siodle. Zamachnął się nim dookoła
zadając potężny cios, którego nie mógł
odeprzeć żaden miecz ani tarcza, napastnik spadł
z konia z rozsiekanym torsem.
Drugiemu żołnierzowi wbił miecz w odsłonięty brzuch.
Ostatni pozostały przy życiu żołnierz
ugodził mieczem w szyję jego konia. W tym momencie
ramię Kane'a wystrzeliło naprzód.
Błyszczący topór rozciął hełm żołnierza
wraz z czaszką, a ostry jak brzytwa brzeszczot
zagłębił się w jego ciało.
— Droga wolna! — zaśmiał się Kane..."
ISBN 83-85079-96-3
"Utkwił wzrok w młodym obcokrajowcu,
poszukującym wiadomości o Kane. — On Jest
złem wcielonym! Trzymaj się od niego z daleka!
Przy takiej cenie za Jego głowę nie ostała się
nawet garstka ludzi w Konsorcjum,
którzy nie sprzedaliby własnej duszy za szansę
wydania go...
Fliegdyś potężne bramy zagradzały wejścia
do grobowców, lecz w ciągu lat zostały wyważone.
Czyje ręce mogły wyrwać tak potężne bramy,
by splądrować groby? To była zła noc
na takie myśli. Wyrzucone kości mieszkańców trumien
leżały starannie rozłupane i pozbawione szpiku.
Czy w taki sposób mogłaby pożreć
rozkładające się zwłoki jakaś istota ludzka
lub przypominająca człowieka?
Kane szybko sięgnął ręką po topór,
który miał przy siodle. Zamachnął się nim dookoła
zadając potężny cios, którego nie mógł
odeprzeć żaden miecz ani tarcza, napastnik spadł
z konia z rozsiekanym torsem.
Drugiemu żołnierzowi wbił miecz w odsłonięty brzuch.
Ostatni pozostały przy życiu żołnierz
ugodził mieczem w szyję jego konia. W tym momencie
ramię Kane'a wystrzeliło naprzód.
Błyszczący topór rozciął hełm żołnierza
wraz z czaszką, a ostry jak brzytwa brzeszczot
zagłębił się w jego ciało.
— Droga wolna! — zaśmiał się Kane..."