CIENIE W PIECZARZE S. Kisielewski
Cena: 14,90 zł
Produkt aktualnie niedostępny
ISKRY 1991, str. 384 stan db+ (normalne ślady użytkowania, podniszczona lekko okładka, rozklejenie na poczatku książki, bez luźnych stron)
ISBN 83-207-1326-9
(...) Pełną swoistej wymowy formą współpracy Kraju z literaturą emigracyjną są rękopisy przesyłane z Kraju do wydawnictw i do redakcji czasopism emigracyjnych z prośbą o ogłoszenie ich w warunkach wolności słowa. W większości, choć nie zawsze, utwory te przesyłane są z warunkiem nieujawniania nazwisk ich autorów i ogłaszania pod pseudonimem. Wypadek ten ilustruje Tomasz Staliński [Stefan Kisielewski], autor pięciu powieści: Widziane z góry (Paryż 1967), Cienie w pieczarze (Paryż 1971) i Romans zimowy (Paryż 1972), Ludzie w akwarium i Śledztwo^— ogłoszonych w Bibliotece „Kultury". (...)
Maria Danilewicz Zielińska (Szkice o literaturze emigracyjnej, Paryż 1978)
(...) Cienie w pieczarze są powieścią, ale jednocześnie czymś innym, bardziej szerokim — esejem literackim i politycznym moralitetem. Mamy tu historię pisarza, który postanowił dokonać rozrachunku z własną szmacianośeią, z kompromisowością wobec otaczającego go systemu. Pragnie napisać powieść, która byłaby świadectwem o Polsce, wzruszeniem ramion na historię. Jest więc to powieść o pisaniu powieści, chwyt nienowy, ale przez Kisielewskiego obarczony nowym znaczeniem. Książka dlatego ma konstrukcję otwartą, dlatego jest powieścią o komunizmie, której akcją jest niemożność napisania przez bohatera uczciwej książki o komunizmie, że stanowi zaproszenie do dyskusji, do podjęcia sporu z bohaterem, do odczytania na własną rękę znaczeń, w jakie układają się cienie w dzisiejszej polskiej pieczarze — do wysiłku nad odzyskaniem niepodległego słowa (...)
Wojciech Karpiński (z przedmowy do Cieni w pieczarze, „Errata", Szczecin 1987)
ISBN 83-207-1326-9
(...) Pełną swoistej wymowy formą współpracy Kraju z literaturą emigracyjną są rękopisy przesyłane z Kraju do wydawnictw i do redakcji czasopism emigracyjnych z prośbą o ogłoszenie ich w warunkach wolności słowa. W większości, choć nie zawsze, utwory te przesyłane są z warunkiem nieujawniania nazwisk ich autorów i ogłaszania pod pseudonimem. Wypadek ten ilustruje Tomasz Staliński [Stefan Kisielewski], autor pięciu powieści: Widziane z góry (Paryż 1967), Cienie w pieczarze (Paryż 1971) i Romans zimowy (Paryż 1972), Ludzie w akwarium i Śledztwo^— ogłoszonych w Bibliotece „Kultury". (...)
Maria Danilewicz Zielińska (Szkice o literaturze emigracyjnej, Paryż 1978)
(...) Cienie w pieczarze są powieścią, ale jednocześnie czymś innym, bardziej szerokim — esejem literackim i politycznym moralitetem. Mamy tu historię pisarza, który postanowił dokonać rozrachunku z własną szmacianośeią, z kompromisowością wobec otaczającego go systemu. Pragnie napisać powieść, która byłaby świadectwem o Polsce, wzruszeniem ramion na historię. Jest więc to powieść o pisaniu powieści, chwyt nienowy, ale przez Kisielewskiego obarczony nowym znaczeniem. Książka dlatego ma konstrukcję otwartą, dlatego jest powieścią o komunizmie, której akcją jest niemożność napisania przez bohatera uczciwej książki o komunizmie, że stanowi zaproszenie do dyskusji, do podjęcia sporu z bohaterem, do odczytania na własną rękę znaczeń, w jakie układają się cienie w dzisiejszej polskiej pieczarze — do wysiłku nad odzyskaniem niepodległego słowa (...)
Wojciech Karpiński (z przedmowy do Cieni w pieczarze, „Errata", Szczecin 1987)
Koszt wysyłki 8,50 zł.