Skazane na zagładę praca niewolnicza kobiet polskich w III Rzeszy i los ich dzieci R. Hrabar
Producent: (49)
Śląsk 1989, str. 166+ilustracje stan db+ (przykurzona)
Dr Roman Hrabar, prawnik i politolog (adwokat), jest publicystą, literatem i naukowcem-historykiem. Po zakończeniu II wojny światowej był pełnomocnikiem Rządu do spraw rewindykacji dzieci polskich. Posiada w swoim dorobku kilkanaście książek, poświęconych głównie zagadnieniom zbrodni hitlerowskich („Hitlerowski rabunek dzieci polskich", 1960; „Jakim prawem",1962; „Na rozkaz i bez rozkazu", 1968; „Polenlager", 1972; „Lebens-born", 1975, 1976, 1977; „Czas niewoli czas śmierci", 1979, współautorzy Z. Tokarz, J.Wilczur; „Przeciwko światu przemocy", 1982; „Janczarowie XX wieku", 1984 i in.). W języku francuskim ukazała się praca „A la recherches des enfants enleves".
„Skazane na zagładę" to książka obrazująca zbrodnię nie sądzoną w Norymberdze z braku dowodów w owym czasie, zbrodnię przeciw macierzyństwu. Ukazuje tu Autor niewolniczą pracę kobiet polskich, zesłanych przymusowo do robót w m Rzeszy i losy ich dzieci. Te, które zgodnie z fanatyczną rasistowską doktryną hitlerowców uznano za „rasowo wartościowe", odbierano matkom i oddawano Narodowosocjalistycznemu Towarzystwu Opieki Społecznej w celu zniemczenia. Te, które nie wykazały „dobrych cech rasowych", głodzono świadomie i ginęły w poniewierce w prymitywnych domach położniczych o górnolotnych nazwach. Dowody, które zdobył Autor, ujawniają tylko nikłą cząstkę ponurej rzeczywistości. Wiadomo, że szereg dowodów zniszczono celowo.
Od autora
Wstęp
Niewolnictwo XX wieku
Niewolnictwo kobiet
Godne zniemczenia pracownice domowe
W kręgu subkultury aktów normatywnych
Winni zbrodni przeciwko macierzyństwu
Heinrich Himmler — Fritz Sauckel — Dr Leonardo Conti — Erich Hilgenfeldt — August Eigruber — Heinrich Muller — Dr Horst Rechenbach — Dr Ernst Kaltenbrunner — Richard Hildebrandt
Kobiety brzemienne i eksterminacja w łonie matek
Ośrodki o „górnolotnych nazwach" dla położnic i noworodków
Nikt nie wie, ile się ich urodziło
Konflikt między NSV i „Lebensbornem
Bogu zabroniono błogosławić
Zakład położniczy w Brunszwiku — „Entbindungsheim Broitzen
Obóz dla dzieci polskich i zakład położniczy w Laberweiting
Ośrodek dla niemowląt — Voerde West
„Kinderheim Velpke"
Żłobek dla niemowląt i małych dzieci robotnic wschodnich w Spital am Phyrn
Dom opieki dla obcokrajowych dzieci w Riihen
Dom opieki dla obcokrajowych dzieci w Wolfsburgu
Izby porodowe w Pile i w Stargardzie
Stacja położnictwa i opieki nad dziećmi obcokrajowców — Gantenwald
Dzieciniec dla cudzoziemek w Indersdorf
Inne ośrodki ludobójcze
Cmentarz w Gantenwald
Cmentarz w Buhlerzell
W poszukiwaniu korzeni
„Nie możemy przeszłości obrócić wniwecz"
Zakończenie
Przypisy
Zestawienie ważniejszych skrótów i nazw
Źródła i literatura
Dr Roman Hrabar, prawnik i politolog (adwokat), jest publicystą, literatem i naukowcem-historykiem. Po zakończeniu II wojny światowej był pełnomocnikiem Rządu do spraw rewindykacji dzieci polskich. Posiada w swoim dorobku kilkanaście książek, poświęconych głównie zagadnieniom zbrodni hitlerowskich („Hitlerowski rabunek dzieci polskich", 1960; „Jakim prawem",1962; „Na rozkaz i bez rozkazu", 1968; „Polenlager", 1972; „Lebens-born", 1975, 1976, 1977; „Czas niewoli czas śmierci", 1979, współautorzy Z. Tokarz, J.Wilczur; „Przeciwko światu przemocy", 1982; „Janczarowie XX wieku", 1984 i in.). W języku francuskim ukazała się praca „A la recherches des enfants enleves".
„Skazane na zagładę" to książka obrazująca zbrodnię nie sądzoną w Norymberdze z braku dowodów w owym czasie, zbrodnię przeciw macierzyństwu. Ukazuje tu Autor niewolniczą pracę kobiet polskich, zesłanych przymusowo do robót w m Rzeszy i losy ich dzieci. Te, które zgodnie z fanatyczną rasistowską doktryną hitlerowców uznano za „rasowo wartościowe", odbierano matkom i oddawano Narodowosocjalistycznemu Towarzystwu Opieki Społecznej w celu zniemczenia. Te, które nie wykazały „dobrych cech rasowych", głodzono świadomie i ginęły w poniewierce w prymitywnych domach położniczych o górnolotnych nazwach. Dowody, które zdobył Autor, ujawniają tylko nikłą cząstkę ponurej rzeczywistości. Wiadomo, że szereg dowodów zniszczono celowo.
Od autora
Wstęp
Niewolnictwo XX wieku
Niewolnictwo kobiet
Godne zniemczenia pracownice domowe
W kręgu subkultury aktów normatywnych
Winni zbrodni przeciwko macierzyństwu
Heinrich Himmler — Fritz Sauckel — Dr Leonardo Conti — Erich Hilgenfeldt — August Eigruber — Heinrich Muller — Dr Horst Rechenbach — Dr Ernst Kaltenbrunner — Richard Hildebrandt
Kobiety brzemienne i eksterminacja w łonie matek
Ośrodki o „górnolotnych nazwach" dla położnic i noworodków
Nikt nie wie, ile się ich urodziło
Konflikt między NSV i „Lebensbornem
Bogu zabroniono błogosławić
Zakład położniczy w Brunszwiku — „Entbindungsheim Broitzen
Obóz dla dzieci polskich i zakład położniczy w Laberweiting
Ośrodek dla niemowląt — Voerde West
„Kinderheim Velpke"
Żłobek dla niemowląt i małych dzieci robotnic wschodnich w Spital am Phyrn
Dom opieki dla obcokrajowych dzieci w Riihen
Dom opieki dla obcokrajowych dzieci w Wolfsburgu
Izby porodowe w Pile i w Stargardzie
Stacja położnictwa i opieki nad dziećmi obcokrajowców — Gantenwald
Dzieciniec dla cudzoziemek w Indersdorf
Inne ośrodki ludobójcze
Cmentarz w Gantenwald
Cmentarz w Buhlerzell
W poszukiwaniu korzeni
„Nie możemy przeszłości obrócić wniwecz"
Zakończenie
Przypisy
Zestawienie ważniejszych skrótów i nazw
Źródła i literatura