SŁOWNIK WSPÓŁCZESNEGO TEATRU M. Semil, E. Wysińska
Producent: [101]
WAIF 1980, str. 424, stan db (przykurzona okładka, naprawiany grzbiet)
Książka ta jest próbą zebrania informacji dotyczących najnowszego teatru na świecie, zwłaszcza tego, co działo się w nim przez ostatnie prawie dwadzieścia lat. Wybrany materiał został ujęty w alfabetycznie ułożone hasła, które obejmują:
— biografie reżyserów, twórców zespołów i najwybitniejszych animatorów życia teatralnego;
— charakterystyki zespołów i teatrów najbardziej zasłużonych w upowszechnianiu nowej dramaturgii i wypracowywaniu nowych form inscenizacyjnych (w hasłach tych uwzględnione są też nazwiska czołowych aktorów, scenografów i reżyserów);
— charakterystyki siedemnastu przedstawień głośnych ze wzglądu na nowatorskie interpretacje dzieł znanych bądź reprezentatywnych dla „teatru autorskiego", kreacyjnego, w którym spektakl powstaje łącznie ze scenariuszem;
— dane o wpływowych czasopismach teatralnych;
— dane o międzynarodowych festiwalach teatralnych;
— omówienia niektórych powszechnie używanych terminów dotyczących współczesnego teatru.
Stosunkowo dużo miejsca poświęcono zjawiskom młodym, których obecność wpłynęła zasadniczo na kształt teatru i pojmowanie jego funkcji we współczesnym świecie. Dla pokazania całej olbrzymiej różnorodności poczynań wzięte zostały pod uwagę także przykłady krańcowe i próby o charakterze efemerycznym. Ze względu na założoną objętość książki odbywa się to czasem kosztem osób i teatrów uznanych, opisanych w innych, powszechnie dostępnych publikacjach. Wśród twórców nie uwzględniono osób urodzonych przed 1900 rokiem, ani zmarłych przed 1971.
Książka ta jest próbą zebrania informacji dotyczących najnowszego teatru na świecie, zwłaszcza tego, co działo się w nim przez ostatnie prawie dwadzieścia lat. Wybrany materiał został ujęty w alfabetycznie ułożone hasła, które obejmują:
— biografie reżyserów, twórców zespołów i najwybitniejszych animatorów życia teatralnego;
— charakterystyki zespołów i teatrów najbardziej zasłużonych w upowszechnianiu nowej dramaturgii i wypracowywaniu nowych form inscenizacyjnych (w hasłach tych uwzględnione są też nazwiska czołowych aktorów, scenografów i reżyserów);
— charakterystyki siedemnastu przedstawień głośnych ze wzglądu na nowatorskie interpretacje dzieł znanych bądź reprezentatywnych dla „teatru autorskiego", kreacyjnego, w którym spektakl powstaje łącznie ze scenariuszem;
— dane o wpływowych czasopismach teatralnych;
— dane o międzynarodowych festiwalach teatralnych;
— omówienia niektórych powszechnie używanych terminów dotyczących współczesnego teatru.
Stosunkowo dużo miejsca poświęcono zjawiskom młodym, których obecność wpłynęła zasadniczo na kształt teatru i pojmowanie jego funkcji we współczesnym świecie. Dla pokazania całej olbrzymiej różnorodności poczynań wzięte zostały pod uwagę także przykłady krańcowe i próby o charakterze efemerycznym. Ze względu na założoną objętość książki odbywa się to czasem kosztem osób i teatrów uznanych, opisanych w innych, powszechnie dostępnych publikacjach. Wśród twórców nie uwzględniono osób urodzonych przed 1900 rokiem, ani zmarłych przed 1971.