OPIS FORMY -STUDIUM O KAFCE Martin Walser
Producent: [201N]
PIW 1972 , 148 str., stan db (podniszczona lekko okładka)
Martin Walser (24 III 1927) jest jednym z najlepszych współczesnych pisarzy zachodnioniemieckich, dramatopisarzem i eseistą, autorem wydanych u nas powieści: Małżeństwa w Philipsburgu i Jednorożec. Swą twórczość rozpoczął od słuchowisk i opowiadań wyraźnie utrzymanych w stylu narracyjnym Kafki.
W Opisie formy analizuje to, co Kafka określił jako „pisanie". Walser wyjaśnia pewien sposób twórczośet literackiej, który nakazuje przetworzyć rzeczywistość jeszcze przed powstaniem dzieła, który osobowość cywilną twórcy redukuje i niszczy mając na celu stworzenie „osobowości piszącego' . W rozważaniach o pojęciu gatunku „powieść czy epos" ów opis formy uzyskuje swą skończoną precyzję. Świat Kafki zostaje rozpoznany jako ciągła konfrontacja obcych sobie porządków. „Decydujący moment w rozwoju ludzkim trwa nieprzerwanie." Martin Walser „zarejestrował" stan tego, co w utworach Kafki charakterystyczne, powtarzające się i typowe. Opisał Kafkę-obserwatora za pomocą właściwych po temu środków: również jako obserwator. W ten sposób udało mu się to, co dotychczas nie udało się wielu interpretatorom Kafki. Nie wstawił między czytelnika a dzieło ciężkiej, wulgaryzującej konstrukcji. Walser uczynił czytelnikowi łatwiej przyswajalne to, z czym będzie stale się stykał w świecie utworów literackich Kafki, niczego przy tym w swych wyjaśnieniach nie upraszczając i nie dodając w nadmiernej gorliwości niczego, co by nie miało swego przedmiotowego uzasadnienia w twórczości autora Zamku.
Martin Walser (24 III 1927) jest jednym z najlepszych współczesnych pisarzy zachodnioniemieckich, dramatopisarzem i eseistą, autorem wydanych u nas powieści: Małżeństwa w Philipsburgu i Jednorożec. Swą twórczość rozpoczął od słuchowisk i opowiadań wyraźnie utrzymanych w stylu narracyjnym Kafki.
W Opisie formy analizuje to, co Kafka określił jako „pisanie". Walser wyjaśnia pewien sposób twórczośet literackiej, który nakazuje przetworzyć rzeczywistość jeszcze przed powstaniem dzieła, który osobowość cywilną twórcy redukuje i niszczy mając na celu stworzenie „osobowości piszącego' . W rozważaniach o pojęciu gatunku „powieść czy epos" ów opis formy uzyskuje swą skończoną precyzję. Świat Kafki zostaje rozpoznany jako ciągła konfrontacja obcych sobie porządków. „Decydujący moment w rozwoju ludzkim trwa nieprzerwanie." Martin Walser „zarejestrował" stan tego, co w utworach Kafki charakterystyczne, powtarzające się i typowe. Opisał Kafkę-obserwatora za pomocą właściwych po temu środków: również jako obserwator. W ten sposób udało mu się to, co dotychczas nie udało się wielu interpretatorom Kafki. Nie wstawił między czytelnika a dzieło ciężkiej, wulgaryzującej konstrukcji. Walser uczynił czytelnikowi łatwiej przyswajalne to, z czym będzie stale się stykał w świecie utworów literackich Kafki, niczego przy tym w swych wyjaśnieniach nie upraszczając i nie dodając w nadmiernej gorliwości niczego, co by nie miało swego przedmiotowego uzasadnienia w twórczości autora Zamku.