DZIEJE PIŚMIENNICTWA ŚLĄSKIEGO WINCENTY OGRODZINSKI
Producent: 006 (34)
Cena: 19,00 zł
965 str. 436 stan db+ (podniszczona lekko okładka)
ISBN
Wincenty Stefan Ogrodziński (1884—1945), filolog klasyczny i znawca literatury polskiej, przez wiele lat zajmował się badaniami piśmiennictwa polskiego na Śląsku. Był członkiem Komisji Filologicznej oraz Komisji Historii Literatury Polskiej — Polskiej Akademii Umiejętności, współpracownikiem Komitetu Wydawnictw Śląskich oraz Polskiego Słownika Biograficznego, członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku oraz Instytutu Śląskiego. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel szkół średnich w Dolinie i Nowym Targu oraz jako wizytator szkół średnich w Katowicach. Był również reprezentantem Polski w sprawach szkolnictwa mniejszości narodowych w Lidze Narodów i Trybunale Międzynarodowym w Hadze. Założyciel Śląskiego Koła Filologicznego, był równocześnie organizatorem i pionierem ambitnych i planowych badań piśmiennictwa polskiego na Śląsku. Sprawom tym poświęcił specjalny artykuł, pt. Stan i potrzeby nauki polskiej w zakresie piśmiennictwa śląskiego, ogłoszony w roku 1936. Ogłaszając w latach międzywojennych wiele
artykułów z dziejów polskiego piśmiennictwa na Śląsku, pracował Ogrodziński równocześnie nad syntezą dziejów literackich Śląska. Owocem tej pracy był wydany w roku 1946 pierwszy tom Dziejów piśmiennictwa śląskiego (Katowice 1946) i przygotowany do druku tom drugi tegoż dzieła. Obecna edycja obejmuje oba tomy, uzupełnione i poprawione przez wydawców, Zdzisława Hierowskiego i 'Ludwika Brożka. Wincenty S. Ogrodziński był również cenionym wydawcą i komentatorem tekstów śląskich autorów dawniejszych i nowszych. Jego między innymi dziełem było przygotowanie krytycznej edycji K. Wintera Kuźnic śląskich i kopalń opis i oznaczenie krótkie oraz J. Bocka Nauki domowej i wyjątków z Agendy. Przede wszystkim jednak zasłużył się Ogrodziński jako wydawca dzieł Norberta Bończyka (Pisma poetyckie, Katowice 1936—1938) i Jana Nikodema Jaronia (Z pamiętnika Górnoślązaka i inne wiersze liryczne, Katowice 1932). Opublikował również wiele rozpraw i dzieł z dziejów literatury klasycznej, głównie rzymskiej.
SPIS TREŚCI
Od wydawcy
Rozdział I. Literatura ludowa
Pojęcie ludowości w literaturze, str. 17; Śląskie pieśni ludowe, str. 17; Opowieści ludowe, str. 20.
Rozdział II. Średniowiecze
Śląsk „czołem kultury polskiej, str. 22; Dziejopisarstwo, str. 24; Poezja łacińska, str. 28; Wymowa kościelna, str. 30; Nauka, str. 31; Mistrzowie Uniwersytetu Krakowskiego, str. 33; Jan Elgot i jego współcześni, str. 35; Mistrzowie końca XV w., str. 37; Udział Śląska w polskim piśmiennictwie średniowiecznym, str. 39.
Rozdział III. Epoka humanizmu
Renesans a humanizm, str. 44; Humaniści śląscy przejściowo działający w Krakowie, str. 45; Humaniści osiadli w Polsce, str. 50; Schroeter i Schoneus, str. 53; Przybysze humaniści, str. 56,
Rozdział IV. Epoka reformacji i kontrreformacji
Związki protestantyzmu śląskiego z polskim, str. 58; Protestanci
XVI wieku, str. 59; Arianie wieku XVI, str. 61; Kalwiniści XVI wieku, str. 63; Literatura zawodowa, str. 65; Katolicy wieku XVII, str. 67; Luteranie wieku XVII, str. 68; Kancjonały luterańskie,
XVII i XVIII wiek, str. 74; Arianie wieku XVII, str. 77; Wpływ polski na literaturę śląsko-niemiecką XVII wieku, str. 79; Katolicy w XVIII wieku, str. 81; Luteranie w wieku XVIII, str. 84; Pod znakiem Cieszyna, str. 87.
Rozdział V. Epoka Lompy i Stalmacha
Na zwrotnicy dziejowej, str. 93; Walka o prawa języka polskiego, str. 96; Pomoc zewnętrzna, str. 102; Piśmiennictwo dewocyjne, str. 105; Dziennikarstwo, str. 114; Ks. Ficek i duchowieństwo na G. Śląsku, str. 119; Lompa i nauczyciele, str. 124; Stalmach i autorzy cieszyńscy, str. 131; Fiedler i schyłek piśmiennictwa luterańskiego na Śląsku pruskim, str. 143.
Rozdział VI. Epoka rozkwitu piśmiennictwa śląskiego (1869—1902).
Uwagi wstępne o charakterze okresu
Dziennikarstwo, str. 163; Karol Miarka, str. 169; Konstanty Dam-rot, str. 178; Norbert Bonczyk, str. 185; Juliusz Ligoń, Jan Kupiec i pisarze ludowi, str. 192; udział duchowieństwa górnośląskiego
w piśmiennictwie tego okresu, str. 202; Piotr Kołodziej i inni'autorzy świeccy na G. Śląsku, str. 212; Ks. Ignacy Świeży i pisarze katoliccy na Śląsku Cieszyńskim, str. 219; Autorzy ewangeliccy na Śląsku Cieszyńskim, str. 224.
Rozdział VII. Piśmiennictwo śląskie w okresie pełnego odrodzenia narodowego (1902—1922). Uwagi wstępne o charakterze okresu
Dziennikarstwo, str. 240; Poeci śląscy do roku 1922, str. 244; 'Prozaicy do roku 1922, str. 269.
Bibliografia
Słownik biograficzny
Indeks
ISBN
Wincenty Stefan Ogrodziński (1884—1945), filolog klasyczny i znawca literatury polskiej, przez wiele lat zajmował się badaniami piśmiennictwa polskiego na Śląsku. Był członkiem Komisji Filologicznej oraz Komisji Historii Literatury Polskiej — Polskiej Akademii Umiejętności, współpracownikiem Komitetu Wydawnictw Śląskich oraz Polskiego Słownika Biograficznego, członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku oraz Instytutu Śląskiego. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel szkół średnich w Dolinie i Nowym Targu oraz jako wizytator szkół średnich w Katowicach. Był również reprezentantem Polski w sprawach szkolnictwa mniejszości narodowych w Lidze Narodów i Trybunale Międzynarodowym w Hadze. Założyciel Śląskiego Koła Filologicznego, był równocześnie organizatorem i pionierem ambitnych i planowych badań piśmiennictwa polskiego na Śląsku. Sprawom tym poświęcił specjalny artykuł, pt. Stan i potrzeby nauki polskiej w zakresie piśmiennictwa śląskiego, ogłoszony w roku 1936. Ogłaszając w latach międzywojennych wiele
artykułów z dziejów polskiego piśmiennictwa na Śląsku, pracował Ogrodziński równocześnie nad syntezą dziejów literackich Śląska. Owocem tej pracy był wydany w roku 1946 pierwszy tom Dziejów piśmiennictwa śląskiego (Katowice 1946) i przygotowany do druku tom drugi tegoż dzieła. Obecna edycja obejmuje oba tomy, uzupełnione i poprawione przez wydawców, Zdzisława Hierowskiego i 'Ludwika Brożka. Wincenty S. Ogrodziński był również cenionym wydawcą i komentatorem tekstów śląskich autorów dawniejszych i nowszych. Jego między innymi dziełem było przygotowanie krytycznej edycji K. Wintera Kuźnic śląskich i kopalń opis i oznaczenie krótkie oraz J. Bocka Nauki domowej i wyjątków z Agendy. Przede wszystkim jednak zasłużył się Ogrodziński jako wydawca dzieł Norberta Bończyka (Pisma poetyckie, Katowice 1936—1938) i Jana Nikodema Jaronia (Z pamiętnika Górnoślązaka i inne wiersze liryczne, Katowice 1932). Opublikował również wiele rozpraw i dzieł z dziejów literatury klasycznej, głównie rzymskiej.
SPIS TREŚCI
Od wydawcy
Rozdział I. Literatura ludowa
Pojęcie ludowości w literaturze, str. 17; Śląskie pieśni ludowe, str. 17; Opowieści ludowe, str. 20.
Rozdział II. Średniowiecze
Śląsk „czołem kultury polskiej, str. 22; Dziejopisarstwo, str. 24; Poezja łacińska, str. 28; Wymowa kościelna, str. 30; Nauka, str. 31; Mistrzowie Uniwersytetu Krakowskiego, str. 33; Jan Elgot i jego współcześni, str. 35; Mistrzowie końca XV w., str. 37; Udział Śląska w polskim piśmiennictwie średniowiecznym, str. 39.
Rozdział III. Epoka humanizmu
Renesans a humanizm, str. 44; Humaniści śląscy przejściowo działający w Krakowie, str. 45; Humaniści osiadli w Polsce, str. 50; Schroeter i Schoneus, str. 53; Przybysze humaniści, str. 56,
Rozdział IV. Epoka reformacji i kontrreformacji
Związki protestantyzmu śląskiego z polskim, str. 58; Protestanci
XVI wieku, str. 59; Arianie wieku XVI, str. 61; Kalwiniści XVI wieku, str. 63; Literatura zawodowa, str. 65; Katolicy wieku XVII, str. 67; Luteranie wieku XVII, str. 68; Kancjonały luterańskie,
XVII i XVIII wiek, str. 74; Arianie wieku XVII, str. 77; Wpływ polski na literaturę śląsko-niemiecką XVII wieku, str. 79; Katolicy w XVIII wieku, str. 81; Luteranie w wieku XVIII, str. 84; Pod znakiem Cieszyna, str. 87.
Rozdział V. Epoka Lompy i Stalmacha
Na zwrotnicy dziejowej, str. 93; Walka o prawa języka polskiego, str. 96; Pomoc zewnętrzna, str. 102; Piśmiennictwo dewocyjne, str. 105; Dziennikarstwo, str. 114; Ks. Ficek i duchowieństwo na G. Śląsku, str. 119; Lompa i nauczyciele, str. 124; Stalmach i autorzy cieszyńscy, str. 131; Fiedler i schyłek piśmiennictwa luterańskiego na Śląsku pruskim, str. 143.
Rozdział VI. Epoka rozkwitu piśmiennictwa śląskiego (1869—1902).
Uwagi wstępne o charakterze okresu
Dziennikarstwo, str. 163; Karol Miarka, str. 169; Konstanty Dam-rot, str. 178; Norbert Bonczyk, str. 185; Juliusz Ligoń, Jan Kupiec i pisarze ludowi, str. 192; udział duchowieństwa górnośląskiego
w piśmiennictwie tego okresu, str. 202; Piotr Kołodziej i inni'autorzy świeccy na G. Śląsku, str. 212; Ks. Ignacy Świeży i pisarze katoliccy na Śląsku Cieszyńskim, str. 219; Autorzy ewangeliccy na Śląsku Cieszyńskim, str. 224.
Rozdział VII. Piśmiennictwo śląskie w okresie pełnego odrodzenia narodowego (1902—1922). Uwagi wstępne o charakterze okresu
Dziennikarstwo, str. 240; Poeci śląscy do roku 1922, str. 244; 'Prozaicy do roku 1922, str. 269.
Bibliografia
Słownik biograficzny
Indeks